death

büyük grup.. chuck schuldiner (r. ı. p) efsanesinin ana projesi. 'evil chuck'ın sürekli harika müzisyenler ile bezediği bu grubun kurulduğu günden son ana kadar mottosu ' yaptığı müziği geliştirmek ' olmuştur. bunu sözleriyle de destekleyen chuck , en sonunda kendi vokalinden bile vazgeçerek ikinci projesi control denied grubunu kurmuş, bir albüm piyasaya sürmüş fakat sağlık sorunları bu muazzam projelere engel olmuştur. chuck efsanevi bir müzisyen olmasının yanında bilge ve mütevazı bir kişiliktir. göründüğü gibi olduğundan hiçbir şüphem yok. yaptığı müzikten tutun, söylediği sözler örnek alınasıdır. kendisini biraz araştırmanızı şiddetle tavsiye ederim. böylesine özel bir kişinin erken yaşta göçmesi gerçekten çok üzücü. aşağıda bazı röportajlarından veya yorumlarından alınmış bazı sözlerini paylaşacağım. şarkı sözlerinden de bahsetmek isterdim fakat yazmadıklarıma ayıp etmiş olurdum..(kendimce çevirmeye çalıştım, pek iyi olmayabilir.)

*metali daha birleşmiş bir biçimde görmek isterdim. insanların thrash ve death metali kategorilere ayırıp durmasından usandım. insanların her çeşit grubu destekleyebilmesini istiyorum. bu slayer olur, death olur, queensyrche olur. eskiden judas priest ve ıron maiden'dan slayer ve venom'a kadar her şeyin takdir edildiği günler vardı ve o günleri çok özlüyorum.

*grubumun ismi death olması beni satanik veya şiddet bağımlısı kılmamalı. gerçek hayat şeytandan çok da kötü. insanları ağlatmak, onları üzmek sadece hayatta oluyor biliyorsunuz. etrafımda şeytanlar görmüyorum. ve düşünüyorum da eğer gerçekten kötülük mevcutsa, bu insanlardır.

death'in en büyük özelliği her albümün bir öncekine göre bir fazla oluşudur. 87'de scream bloody gore ile başlayan serüven 98'deki the sound of perseverance'a kadar doğru orantılı olarak sürekli gelişim içindedir. normalde çoğu grup bir peak noktaya ulaşır ve yaş aldıkça seviye bir nebze düşer. death de ise her albüm bir öncekinin üzerine koyar.

biraz albümlerden bahsetmek isterim. death metal grubu olması yanında gitgide teknik ve progresif öğeler ile albüm güçlendirilmiş, sürekli değişen müzisyenler de kendilerinden bir şey katarak bu muazzam grubun diskografisine ayrı bir hava katmıştır. 87'de ilk tokmağı scream bloody gore ile vurdular. amatör ruh ve kayıt ile chuck'ın brutal vokali 88'de leprosy ile daha profesyonel hale geldi. death konserlerinin kapanış şarkısı pull the plug bu albümdedir. 90'da yayınlanan spiritual healing değişim rüzgarlarını hissettirmeye başlar ve 91'deki human albümü birçok otorite tarafından grubun en iyisi olarak yorumlanır. ilk klip olan' lack of comprehension' bu albümde yer alır. 93'teki ındividual thought patterns de ise progresif özellikler ağır basmaya başlar. ikinci ve son klip olan ' the philosopher' da bu albümdedir. chuck'ın, human'da gideceğimiz noktayı net gösterdik, individual thought patterns de ise yollar biraz daha kıvrımlıydı gibi bir sözü vardı bir röportajda. durumu yeterince iyi özetliyor. 95'te çıkan symbolic'te çıta öok yükselmiştir. şarkı sözleri olarak, solo ve riffler olarak death çıtayı allahuekber dağlarına çıkarmıştır. ve son olarak 98'de gelen sound of perseverance... özellikle vokal olarak çok eleştirilen bir albüm olsa da kişisel düşüncem ' progresif death metal' olarak gelinebilecek son nokta bu albümdür..benim favori albümüm de budur. sound of perseverance albümünde chuck'ın şöyle bir yazısı mevcut :

' bu albüm hayali, isteği olan ve pozitif düşünen tüm insanlara adanmıştır. bunların sizden alınmasına asla izin vermeyin ve güçlü durun ! müziği destekleyin, dedikoduları değil..'

müzisyenlerden ve şarkılardan da bahsetmek isterdim fakat pek uzatmayacağım. mümkün olduğunca sözlükteki death albümlerine, şarkılarına, müzisyenlerine yorum yapmaya devam edeceğim. eğer bu grubu hiç dinlemediyseniz, hiçbir şey için geç değildir. schuldiner babanın dediği gibi ' metalin akmasına izin verin ve onu hayatta tutun.'