askere gitmek istememek

Sürekli zorunluluk ve olağan hayatın dışında ilave zaman harcanan bir yer olması ön plana çıkartılıp, terör olayları sosu da eklenince vatandaşlık görevinin istenmemesine varan iştir.

Ne kadar trajiktir ki, ülkemde milyonlarca insan yapmasına rağmen hemen herşey gibi içerikten yoksun önyargıların sloganvari kapışması ve fikir üretiminden uzak konuşmalar, bunun yanında çok fazla sayıda hatıra ancak hepsinde birilerine küfür edilerek bitirilen muhabbetler sonucu kimse kimseyi adam akıllı yönlendiremiyor. Bugün yazılan ilk yazıda fikir istendiği ve benim de entry girerken fikir üretme kaygım olduğu için şimdi uzun uzun anlatayım. Başlamadan, sırf yazı uzun diye boklayacak olan varsa ve devamını da okumayacaksa şunu söyleyeyim, onun için askerlik hep istenmeyen bir deneyim olacak. muhtemelen de enerji hırsızı hayatından memnun olmayan bir insan olarak devam edecek. Bunu tedavi edemem, istersen okuma. *
iş hayatına atılmadan, hayata başlamadan ilk yapmanız gereken askere gitmek arkadaşlar. Kimse 6ay ortadan kaybolup sonrasında da ne yapacağı belli olmayan adama yatırım yapmak istemez. iyi şirketlerde çalışabilirsiniz lafım yok, ama benim gibi aynı zamanlarda işe başladığınız yaşıtınız olan vasat bir adama sırf sizden erken askere gitti diye geçilince ağlamayın. Bu süreç Tezli Yüksek Lisans gibi de değil daha kolay.
bir de askerliği ertelemek için Tezli programa girmek tam mallık. Oğlum askerlik dediğin en fazla 1 yıl bekliyorsun bitiyor, tez yazamayıp yumurta kapıya dayanınca geçen her gün stres katlanarak artıyor. Askerde ise o şafağı geriye Sayarken azalması yok mu, cennet valla.
Şimdi oraya gidince beni sikecekler diye ortama dalınca günler geçmiyor. Benim öyle arkadaşlarım vardı, stresten sigarayı yer gibi içiyordu ibneler. ben ise bakalım bugün ne macerası yaşayacağız diye güne başlıyor, gün ortası ya da akşam arkadaşlarla muhabbet edeceğim zamanları düşünüyordum.
Şunu unutmayın, sizden görev isteniyor ve yapılacak olan da genelde en aptal adamın anlayacağı ölçülerde tanımlanır. Bu süreyi, sizden isteneni doğru anlayıp emri doğru ve zamanında yerine getirme pratiği olarak ele alın, zaten en kurumsal şirket deneyimine denk bir iş çıkarırsınız.

Bazı tecrübeleri de belki de hayatınızda son defa yaşayacaksınız. Yatılı okulda okuyan, bayrak töreninde hizaya geçip sırada duran, Yemekhanede Tabldot ile yemeye alışmış, mesaisini ayakta dikilerek geçirenler için hayat çok da zor olmayacak. Ya bildiğin lise hayatı yaşıyorsun, tek farkı kolej çocuğu isen Türkiye nin en uç yerinden gelen, aynı semtte yaşayıp birbirinize günlük hayatta denk gelemeyeceğiniz sınıf arkadaşlarınız olacak. Ben beyaz yaka çalışanım mesela, arkadaşlarımdan kendi işinin patronu olan da var, yatılı garson olarak çalışan da var, sağlık görevlisi de var, kargo elemanı da var, banka memuru da var, uyuşturucu bağımlısı serseri de var. Şu ülke gerçeklerinin tam ortasına düşüyorsun. Ben 1.80 boyundayım ve kendimi çok uzun bulmazdım, Türkiye ortalamasının 1.65 ler sınırında olduğunu orada fark ettim. Bu örneği hayatla ilgili herşeye uygula; zekâ, görgü, ilgi alanı, siyasi görüş, vs.

Kısa dönemi daha iyi biliyorum. Senden 4 ay için bir ofise destek vermeni isteyecekler. Ofis dedim bu yeri gelir kantin olur, saha olur, bağ bahçe olur. Belli bir duruşu olan, bardağın dolu tarafından yaptığı işi görecek, aklı puştluğa ve çevresindeki adamları sikmeye, kıssasa kıssas yapmaya değil olandan herkesin en az hasarla veya en çok fayda ile çıkmasına kafa yoracak adam için endişe edecek birşey yok. aslan gibi yapar gelirsiniz.

Ben 2007 de yaptım, o zaman da terör vardı. O zaman da bedelli ihtimali vardı. askerden geldikten 3-4 yıl sonra bedelli çıktı. belki sıkıp ertelemek bir seçenek olabilirdi, hatta belki daha iyi olurdu. ama her koşulda, birgün önünüze konacak bir faturayı baştan ödemek iyi. 30 yaş ve üstü zaten risk, 20 yaşında insanlar yeri geliyor sana emir veriyor, o yaşta insanın daha gücüne gidiyor, tecrübe ile sabit.

Toparlayalım, bu düşüncede olan kişi en az 20 yıl yaşamış, bir entelektüel, yaşam birikimi olan insandır. Tahsilini yapmış, belli duruşu olan bir adamsın, ülkede milyonlarca insanın yapıp üstesinden geldiği bir işi yapmamak üzerine bütün hayatını planlıyorsun. Hiç mantıklı değil. Öncelikle kendine yazık, sonra Ailene, sonra da ülkene. Ben 4 ay ziyaretçi karşılayıp ot yoldum, öyle Ramboluk düşünmeyin. Ama o dikenli telleri aşamamak, özgürce hareket edememek, kıyafetini seçememek, gerçek ve güzel bir kadını çok sınırlı görmek önemli bir nefis terbiyesi güzel kardeşim. Hayatında bakkala gittin diye mutlu oldun mu hiç? Sevdiğin müziği aylarca dinlemediğin ve beklemediğin bir anda çalmaya başlamasını bildin mi? Gerçekten çaresiz, fakir ya da görgüsüz, senden çok uzak bir insanın ruhuna dokunduğunu, ona örnek olup hayatını değiştirdiğini düşündün mü? Hayat elbette mutlu olmaya çalışmak demek, ama sürekli bir mutluluk yok. kendimizi keşfettikçe artar mutluluk ve imkanların bu denli bol olduğu günümüzde bu keşfi yapacak fırsatlar karşımıza çıkmıyor.

Özetle, askerliğin anlattığım bu boyutlarından habersiz, düz bir zorunlu eylem olarak görülmesinden kaynaklı olduğunu düşündüğüm istektir.