zeytine aşık olmak

yaşadığım durum. sabah öğle akşam fark etmez sofrada görmezsem içim gider. siyahı yeşili bazen defolu gibi görünen grimsi olanları hiç fark etmez hepsini yerim.

her yemek lokmamdan sonra atarım hatta ağzıma, ağzımdaki yemek tadını sıfırlar, yediğim yemeğin hazzını arttırır. misal kahvaltıda ekmeğin içine peynir atıp ardından domates ve salatalık yeme döngüsüne eğer zeytin katmazsam hep aynı tadı alırım. zevki kısıtlı olur. ama zeytinli olunca öyle mi? zeytinin o kendine has keskin tadı ve tuzu peyniri ve domatesi bastırır, yoğun bi zeytin tadı bırakır ağzında. sonra tekrar peynir ekmek yersin ve ilk kez yiyormuş hissi verir.

yemeklerin yanında da iyi gider kerata, salatalarda da. aşığım resmen ya her yerde yanımda istiyorum amk.

arkadaşlar söylemeyi unuttum turşulara da aşığım. onların da inanılmaz bir tadı var. zeytin 1, turşu 2, mp3.