twelve monkeys

tam bir distopya ve olaylar bir döngü içinde süreklilik arz ediyor. belki de zaman düz bir çizgi değil de dairesel bir döngüdür. bize bunu en iyi sunan yapımlardan birisi. kim bilir şu anı daha önce kaç kez yaşadık ve ileride kaç kez yaşayacağız. benim için bu filmde can alıcı 2 sahne var birincisi Dr.railly'nin küçük James cole'a bakıp içtenlikle gülümsemesi ikincisi ise brad pitt'in "Ben hastanede yatarken akıl sağlığı adı altında beynimi kapsamlı bir şekilde incelediler. Sorgulandım, röntgenlerim çekildi ve iyice muayene edildim. Sonra da benim hakkımdaki her şeyi bir bilgisayara yüklediler ve bilgisayarda beynimin modelini yarattılar. Evet! O modeli kullanarak önümüzdeki on yılda benim kafamdan geçebilecek olan her düşünceyi üretmeyi başardılar sonra da bunları bir çeşit olasılık matrisinden süzerek o dönemde yapacağım her şeyi belirlediler. işte görüyorsunuz böylece On iki Maymun Ordusunu tarihin sayfalarına geçireceğimi daha benim aklımın köşesinden bile geçmemişken o biliyordu. Yapacağım her şeyi o benden önce biliyor."tiradı olmuştur. Beğenmeyen açık ara gerizekâlıdır, zevkle alakası yok.