pane

iki arkadaşımın bursaya gelip ilk defa gördükleri yiyecek. aralarında şöyle bir muhabbet geçmiştir ki fıkra gibidir;

kantine yaklaşırlar, kızlar ve bilimum çıtırlar da oradadır. arkadaş tek kolunu tezgaha yaslar ve "pane" yazısına bakıp;
* - bana bi peyn

kızlar arkasını dönüp yarılmamak için kendilerini zor tutar. diğer arkadaşta kızlara bakıp "peyn"in yanlış olduğunu anlar ve olayı toparlamaya çalışır.
*- peyn değil oolum, paaane, paaane

kızların koptuğu an bu andır.