sevgiliden soğumak

"güzel olan sevgili değildir, sevgili olan güzeldir" der tolstoy.

siz onun peşinden aylarca koşarsınız, kafanızda hayaller kurarsınız, rüyalarda hep onu görürsünüz. her şarkı onu akla getirir, baktığınız her yerde onu görürsünüz.
tesadüfler olmaya başlar . bir yere telefon açarsınız iyi günler ben ..... nasıl yardımcı olabilirim der. aa onun isminden dersiniz.

televizyonu açarsınız , iyi akşamlar ben ..... diye başlar haber spikeri.
yolda yürürsünüz sabah , bir kadın pencereden yoldaki kızına bağırmaktadır ............

her yerde o vardır, telefon elinizde bir sağa, bir sola gider. yemeğe oturusunuz elinizdeki kaşıkta bile onu görürsünüz. arkadaşınız size bir şeyler anlatıyordur , siz onu düşünürsünüz.

sonra, mum söner, sabah olur, ne derseniz deyin işte ona, olan olur . kel görünür,

zaten bir ilişki de her zaman , ama her zaman bir taraf daha fazla sevmiştir. her zaman bu vardır .

yoksa ferhat dağı delerken, şirin neden sarayını bırakıp, ferhat a gitmedi.
yada dinsel açıdan anlaşılmasın sakın , hz yusuf u seven , züleyha , her şeyini bırakıp gittiğinde, kocasını, şanını, namusunu hatta , yusuf ona bakmadı.

oysa daha bir kaç gün önce sürekli hayalini kurduğunuz, yanındayken bile özlediğiniz o kişi artık sizin için ağır ağır yok olmaktadır.

sevgiliden soğursunuz , özellikle eğer onu ağda yaparken görürseniz, onu traş olurken görürseniz,
lavaboda öyle kılları bıraktığını . artık yapacak hiçbir şey kalmadı gibi gelir , çünkü artık ne ilk öpücüğün tadı vardır . nede ilk el ele tutuşmanın .
insan çünkü hep daha fazlasını ister , hep daha fazlasını. ve yetmez .

gelelim asıl konuya , sevgiliden soğunulur evet: çünkü , ben onu seviyorum diyen kişi, aslında kendisini seviyodur. aşığım diyen kişi kendisine aşıktır . elbette kendisinden soğumamıştır . o artık onun egosunu tatmin etmiyodur.

insan annesini annesi olduğu için sever , babasını babası olduğu için kardeşini bu böyle gider. bir başkasını seviyorsa , yabancı birisini , aşk vardır. ama o sadece
yine kendisini idare edene kadar .