trainspotting

Filmin sonundaki ben de o aptal homo economicusa dönüşüp çocuklarımın mezarıma geleceği günü bekleyeceğim minvalindeki kapanış batının nasıl iyileşme sürecinde dahi pisliğe mahkum olan insan profini içeriyor.

Aslında alka planda derin sorularla bırakır. iyi bir işi, "sağlıklı"çevresi olduğu dönemde kahramanımız zorlanmadan işine verebiliyordu kendini. Görece normalleşmiş bir biçimde hayata adapte olabiliyordu, acaba diyorum bu yeni sosyal, ekonomik hayat bağımlılığı diğer bağımlılığın yerini mi almıştır. Her insan başarıya veya uyuşturucuya veya sosyal ilişkilere birşeylere bağımlı olmak zorunda değil midir? Acaba diyorum bu bağımlılık mekanizmaları nasıl kullanacağını bilen birinin elinde çok yararlı değil midir? Keşke diyorum beynimizin bir kullanma klavuzu olsa da güzelce uyuşturucular yerine bizi en çok tatmin edecek hayatı en seveceğimiz kişilerle yaşasak.

iskoç filmleri arasında en iyilerden biriydi. Oyunculuklar şapka çıkaracak cinsten. Müzikleri çok uyumlu. Hele perfect day orijinal klibin bile ötesinde bir değere sahip. Ambulansın başka bir yere gidip bu çocuğun taksi ile hastanenin önüne kum torbası gibi atılması ve içine düştüğü boktan hayatla yüzleşecek gücü kendinde bulamadığından bu şekilde kaçışlarla gençliğinin içine sıçması... Bizim onun o anki çaresizlik içinde dahi mutluluğu arayışını görüşümüz. Ambulansın geçip gidişi...

https://www.youtube.com/watch?v=v6uBkJSbQO0