günah paradoksu

Birincisi kimsenin ettiği tövbe sonucu bağışlanacağını biz bilemeyiz. Bize düşen hatalarımızın farkında olup yanlışlarımızda tekrara düşmemek üzere dua edip pişmanlığımızı dile getirmek için af dilemek. Biri de diyebilir mi ben dün gece tövbe ettim bütün günahlarım affolundu diye? bunu biz bilemeyiz. Evet Allah bizim hayal bile edemeyeceğimiz bir merhamete sahiptir, ancak edilen tövbedeki samimiyeti yalnız Allah bilebilir. Ümidini yitirmeyeceksin, fazla da ümitvar olmayacaksın. Ortasında yaşayacaksın ki ne ümitvar olup gaflete düşesin ne de ümitsiz olup ben nasıl olsa affedilmeyeceğim, sonum zaten cehennem dilediğim gibi yaşayayım düşüncesinde olacaksın. Dediğim gibi, ümidin bile kararında olacak.

Zina konusuna gelirsek. Bildiğimiz üzere Zina ve zinaya giden yollardan her müslümanın kaçınması gerekir. Göz zinası da buna dahil olup sadece ahiret hayatı için bir olumsuzluk değil dünya hayatı için de olumsuzluklar getiren bir günahtır.

Kulun işlediği günah denizlerdeki köpükler kadar fazla olsa bile affedilip affedilmeyeceğini kendi dahil kimse bilemez, Allahtan başka.

Tekrar söylüyorum. Günahınız sizi ahiretten vazgeçmeye, daha da günah işlemeye itilmeniz için var olan bir olgu olmamalı. Ya da tövbe ederim nasıl olsa Allah affeder düşüncesine sevk eden bir olgu da olmamalı. Aksine günah yapılan yanlışın idrakine sebep olmalı ve aynı yanlışa ikinci kez düşmemek için pişmanlık oluşturmalı.

Burada hiç birimiz cenneti garantilemiş değiliz arkadaşlar. Kendi kıyametimiz kopmadan, tövbe kapıları kapanmadan o kapıyı çalmamız bize lazım gelendir.