sevmekten vazgeçmek

insanın ömrü deniz mısalı olduğundan sevgi limanından geçmektir.

bu yazdıklarım hayatta bellı demlerden gecmış kendı evınde tek yaşayıp calışma saatlerı bellı olan . cevresinde hatrı sayılır iyi gün arkadaşı olan ınsanlar ıcın gecerlidir. askerliği takrıpı 12 ay . nobetlerı gunde 5 saat tutmuş adamlardır bunlar. gencleri kapsamaz tabıkı.

şu zamanda yapılacak olandır. kım ıcın yanacaksın annen ıcın mı baban ıcın mı elın kızı ıcınmı . kardeşin için mi . insana ömrü boyunca bir kere yandımı yetıyor. ama kader gereği o kadar kor oluyor kı o genclikteki parlak tertemiz gönul artık bır zamandan sonra kömür oluyor yanmaktan sevmekten . bu sevgı sadece aılene seveceğın kişiye yöneltiğin sevgi değil herşey ıcın taşıdığın herşey ıcın, ıcınde olan sevgı. yaş gecmeden pişmanlık cekmeden sevgiden gecmek en ıyısıdır. eğer hayal edilir sevilir pişman olunursa oluşan can yarasına kım dayanacak kalp kırığını kım düzeltecek. boş aşk hıkayelerını sevmeyı sevılmeyı bırakın bır kenara .

turkıyede herkes herkesı sevse idi bu kadar ölum olurmuydu. demekki boşa seviyoruz . bizim vatanımızdan olmayanlar ınsanlar ıcın cok adamlık yapıyoruz. herşeylerını verıyourz. acıkcası bızden başka nedense herkes şımarıyor. kımsede ensesine yapıştırıp oturtmuyor bu şımarığı yerıne, şımaran gaza gelen bıze bızden olana zarar veriyor. seversen şiddet görürsün belki,gecenın gec saatınde acıle gidersin sabah kalkar yıne hastaneye gıdersın,mezarlığa gıdersın,ağlarsın , başka umutlara bağlarsın kendını,eskısı gıbı konuşamaz gülemez olursun bugune kadar kım sevmış guvenmış ise zarar görmuştur. gul dıkensız olmaz. insan sevmeyı zaten öğrenmiştir. öğrenılmesı gereken sevmemektir. sevgi sevgiyi hak edının olmalıdır. oda bızı yaratan ve onun yolunda olup hıc kımseye zarar vermeyenlerdır. başka hıc kımseyı sevmeye gerek yok.