ar damarı

günümüzde pek de önemsenmeyen edep, haya utanma duygusudur. hatta tam tersi bu duyguda olanlar toplumda işe yaramaz, sinik bireyler olarak yaftalanmaktadır. elbette ne çok içine kapanık ne de aşırıya kaçıp insanlıktan çıkmak hoş değildir.

hala toplumda ar damarı çatlamamış edep timsali kadınlarımız ve bunların yüzüne bile bakmaktan haya eden kardeşlerimiz mevcuttur. fakat bir ondan fazla sizi her ortamda onlar adına utandıracak insanlar da vardır. kimi yazdığı yazıyla utandırır sizi kimisi de sokakta duyduğunuz konuşmalarıyla. genç kardeşlerimiz şunu unutmamalı ben dahil tabii, eğer gerçekten edep çizgisini geçersek hayat bunu bizim aleyhimize kullanacaktır. üzülen yine biz olacağızdır. ana babaya, akrabaya ve tüm insanlara hürmet etmek ve onların haklarına saygı gösterip yaşamak hem toplumsal hem bireysel olarak bizi daha iyi yerlere getirir diye düşünüyorum.