berkin elvan

olm gençtik, idealisttik, ütopyalara gönül vermiştik ve haklıydık.

haklıydık amınakoyim.

yalnız şöyle bir gerçek var, gezi eyleminde bir şeyler gerçekten de fazla güzeldi.

(bkz: too good to be true)

mesela o 3 ayaklı piyano ne ara meydana geldi, ne ara konser verildi?

veya çevredeki barikatlara vurarak müzik yapılan video kaydını hatırlarsınız, fazla profesyonel değil miydi?

aynı şeyi ışid videolarına bakınca görebilirsiniz, bildiğin görüntü yönetmeninin elinden çıkmış ve toprağımızın yönetmenlerinin becerebileceği stilin çok dışında.

olm o espriler o duvar yazıları orantısız zeka falan tamam da, aramızdan bir kişi de egosuna dayanamayıp coşmadı, kimse demedi ki ben yazdım şunu da.

bu zamana kadar protestoları eylemleri sloganları heceleye heceleye bağıran düzeydeydi bu toprağın protestosu. bunlar çok farklı.

ilk 3-4 günden bahsediyorum ha, yoksa sonradan her ''ulan bu hükümetin işine geliyor aslında'' denebilecek saldırıyı üstlenen dhkp-c'lilerin doluştuğu 3. günden sonrasını değil.

neyse sadede geleyim;

böyle bir sistemde tanrılar dramatikleştirme adına kurban seçer.

bu çocuk örneğin, hemen yukarıdaki yazarın paylaştığı fotoğrafa bakın, öyle 13 megapixelli telefon ile çekilmiş bir şey değil ki denk gelsin.

bayağı focuslanmış, ortalanmış seçilmiş çocuk, tonlamalara bakılırsa epey sağlam bir kamera.

demem o ki niyet her neydi bilinmez ama ölen kurbanların hepsi alevi ailelere mensuptu.

ilginç değil mi amk?

hani kurşun adres sormazdı?

vardı olm bu işte bir şey.

vardı.

not: oradaydım.