anne

yordu be sensiz geçen 12 yıl. 24 yaşıma girdim sensiz, hayallerimi, umutlarımı, yaptıklarımı, yapacaklarımı, sevdiğim kızı anlatamadım sana, telefonuma anne diye numaranı yazamadım, başkaları için çok basit ve kolay olan şeyler benim için imkansız hale geldi. hatırlar mısın geceleri gök yüzüne baktığımız yıldızları. her baktığında mutlaka bir yıldız kayardı gökyüzünden. o gece yaz aylarında balkon sohbetlerini hatırlar mısın. kahve falı baktığın günleri. çok az şeyler hatırlıyorum seninle geçirdiğimiz vakitleri, yaşadıklarımızı. vay be seni yaşayamadan, çıkarttılar seni benim hayatımdan. keşke olsaydın da yanımda, şu sıkıntılarımı çözse idin. ve bir şey itiraf edeyim sana akrabalarımı tanıdıkça nefret ediyorum hepsinden, tiksiniyorum. özellikle beni büyüttüğünü söyleyen kişiden. yoruldum anne kendimi çok yaşlı hissediyorum, saçıma sakalıma aklar düştü. dün gece çok özlediğimi anladım seni içimi dökmem gerekti göz yaşlarımla beraber. çok duygusal oldum be bu aralar, senin yüzünden gaddar, senin yüzünden duygusal. artık ağır geliyor bazı şeyler. umarım iyisindir, hayırsız evlatların var 3 adet belki bir daha görüp helallik alamam senden ama hakkını helal et be can'ım benim, umarım darda felan değilsindir. hep sevdiğimi unutma seni, okuyamayacaksın belki bunları ama hissedersin sen oğlunu inanıyorum buna. allah'a emanet olasın.

edit: imla