bursa

Güzelyalısında sabah güneşi açan sahile doğru yürümenin özlendiği şehir. Çocukken alınan zevklerin büyüyünce yerini hiçbir şrye bıraktığını anlıyor insan. Kültürpark'taki kafkas'tan alınan dondurma, altıparmak'ta yazın yapılan yürüyüşler, ulucami'nin oralara gitmeyi, heykel'e çıkmayı başka bir şehre gitmek gibi algılayan çocuk aklındaki sanrılar, yerini araba lastiğiyle ezilip buzlaştırılmış, kristalleştirilmiş yağacak yağmurla erimeyi bekleyen hüzne bırakıyor. Yine de memlekettir bursa, istanbul'dan her gelişte yalova yolunda başlar kavuşma hasreti. Her seferinde bir dahaki buluşmaya saklar o özlemi.