insan ve zaman

bir şeyin içerisinde hiç çekilmeyen ve kendi içerisinde varlığını unuttuğumuz ve bilinçsizce daldığımız zaman, ruh üzerinde etkisi yok olan, bilindiğinde ve bir şeylerin,yani her şeyin, kendisine bağlı olduğu fark edildiğinde , varlığına isyan edilmek istenen ama yine de kendi bildiğini okuyan bir yok olan var ya da var olan yok .
insan yaşamı üzerinde her şeyin zamanla olması ve zamana rağmen olması gibi iki olgusal gerçeğin kanatları üzerinde gelişen topyekûn yaşam ve bunun içerinde bilen ve dolayısıyla düşünen tek insan olması da bu kavramın insan için bilinebilir ve anlamı olmuştur hayatın ve bu da gösterir ki hayatın-yaşamın anlamıdır ta kendisi. yani en normal dediğimiz ve karşıladığımız şey olmasına rağmen, o hayatın tek bağımsız anlamıdır insan hayatında ve bu konumu itibariyle bir bilinmezin de adı, bir muammadır tüm anlamı hayatın.
ve yaradanın insan üzerindeki tecellisinin ve insanın varlığının ve var oluşunun da sınırlarıdır bilinmeyen zaman, ki bu da kader olgusu ile karşılaştırır insanı.
zira bilinen en temel gerçektir ki, ne bilimsel ne de farklı bir olgu, olanı göstermekten ziyade, niçin ve neden olduğunu gösterememesi ve açıklamaya da muktedir olmaması gerçeği de bundandır.
ve yine tek gerçeklik olanla anlam bulan kuantum fiziği ve açılımları da madde ve evrenin oluşum ve gelişim aşamalarındaki gerçeği bilmesi de kavramların bilinmemesine dayanmaktadır ki, bu da aslın bilimsel bilinemezliğinin de kanıtıdır aynı zamanda zamanla..