devrimci şiddet

Kapitalizmin yarattığı toplum; şiddet olgusuna yabancı değildir ve gerici bir şiddet gerçekliği ile yaşamını sürdürmektedir. Egemen devletin işçi sınıfına uyguladığı gerici şiddet dışında; işçi sınıfının erkek üyelerinin kadınlara uyguladığı gerici şiddet, birbirine uyguladığı gerici şiddet var olan bir gerçekliktir. Gerici şiddetin bir gerçeklik olarak kendini var ettiği ve idame ettirdiği bir toplumda; devrimci şiddetin türlü bahanelere sığınılarak sahne gerisine itilmesi, asıl sözünün söyletilmemesi gerici şiddetin varlığına yaramaktan başka bir anlam ifade etmez. Devrimci şiddet; gerici şiddetin hakim olduğu ve bu gerici şiddetin gerici bir ideolojiyle beslendiği bir toplumda doğru anlaşılamaması, ilkin olumlu karşılık bulmaması doğal bir süreçtir ancak sonsuz bir süreç değildir. Devrimci şiddeti politikleştirdiğiniz, değişim dönüşümün bir parçası haline getirdiğiniz sürece er ya da geç meyvelerini birer birer verecektir ve unutulmamalıdır ki devrimin kaderini son kertede belirleyecek olan şey bu aracın etkin kullanılması olacaktır.