internet cafe

Üniversite yıllarımda ankara Bahçelievler'de bir internet kafem vardı sürekli takıldığım .

Gece 12 den sonra ışıklar sönerdi. Aynı anda 9-10 çakmak sesi işitilirdi ışıkların sönmesiyle. Bu saatlerde takılan insanlar birbirini tanırdı genelde. Aile ortamı diyebilirim. Her yaştan adam vardı ergenler hariç olmak üzere.

Yol üstünde bir Kahveciden tam ön ikiye beş kala en büyük boy kahvemi alır soluğu burda alırdım. Yanımda en az bir paket sigara olurdu. Ve o gece biterdi maalesef genelde o bi paket sigara.

En melankolik şarkıları dinlerdim sigaramı yakıp. Hem de tekrar tekrar. Sözlüğe çok yazdım o geceler. En beğenilen girdilerim hep o geceler yazdıklarımdır. Sigara üstüne sigara . Kahvem bitince mecburen mekanın 3 ü 1 aradasına kalırdım.

+can bi kahve gönder. Kül tablasını da değiştir.

Kahve gelir kül tablası değişirdi. Sigara .... sigara ... sigara ... tepemden duman eksilmezdi.

O geceler çok güzel insanlarla sohbet ederdim. O günleri özlemiyorum desem yalan olur.

Sabaha doğru paltomu ve deri eldivenlerimi giyer kalan 2-3 sigaramı içe içe evin yolunu tutardım. Ertesi gün bir daha aynı yere gelmek üzere.

Bilerek insanlardan kaçtığım dibene kadar asosyalleştiğim bir dönemdi sanırım.

Ömür işte... geliyor ve geçiyor.