insani uzen anilar

kiz arkadasimla ayrilali tam 3 hafta bugun. o izmirde okuyordu,ben istanbulda. ikimizde bodrumda yasiyorduk ama her seferinde okul basladiktan sonra ayda 2 defa kesin gorusuyorduk. ben gidiyordum o geliyordu,bodruma ayni anda gidiyorduk. guzeldik her gorenin favori ciftiydik,korkutucu sekilde bakiyorlardi masallah diyenimizde coktu bi yandan da. suan onunla ilk bulustugumuz yerden giriyorum bu entryi. her seyimi dibime kadar anlattigim,iyi kotu her yanimi anlattigim eski iliskilerimden bahsettigim yerdeyim suan. anlatmak istedigim cok sey var ama yalnizlik daha agir icimde,susturuyor beni surekli. en saf duygularimin oldugu iliskiydi heralde,hic bi sevgilimi aldatmadim ama ona fazlasiyla bagliydim. bagimiz cok kuvvetliydi. her sey guzelken bir anda bitti suansa toplamaya calisiyorum kendimi. yasadiklarimizdan daha cok yasayamadiklarimiz uzuyor beni,yarim kalmislik var hep. sevmekten daha guzel olani sevilmekti sozluk,bunu iliklerime kadar hissediyordum.