uzay turkmen

son mektup,

Sayın Nurten Nal Sayesinde bir annenin salaklığı ve bencilliği yüzünden çocuklarına nasıl
zarar verebileceğini öğrendim. Ve hayatımın sorununu çözdüm. Yani, kendi annemin salaklığı ve
bencilliği sayesinde hayatımın nasıl mahvolduğunu gördüm. Çok teşekkür ediyorum Nurten Nal'a.
Ama hayatımın sorununu çözmek bana mutluluk geirmedi. Bunu öğrendikten sonra çevremdeki
olayları daha iyi değerlendirmeye başladım. Ve yaşam benim için korkunç hale geldi.

Anne diye sahiplendiğim insanlar, salaklıkları ve bencillikleri yüzünden benim yaşamımı
mahvetti. Artık dayanabilecek gücüm kalmadı. Kadınların salaklığı ve bencilliğiyle daha fazla
mücadele edemem.

Ama benden kurtulamayacaksınız. Ruhum yaşamaya devam edecek. Benim devamım olarak Ada'nın
bedeninde yaşamaya devam edeceğim. Çok sevdiğim siboşumu Ada aracılığıyla uyarmaya devam
edeceğim. Sizi de öyle. Ama ilk düşündüğüm Ada, sonra Sibel, sonra diğerleri...

Yaşamınızı dilediğiniz gibi rezil etme özgürlüğünüzü size bırakarak Uzay Türkmen'in bedeni
varlığına son veriyorum.

Siboşum, bir parça cesaret gösterseydin herşey daha farklı olabilirdi. Senin için daha fazla
üzülemiyorum, işleri bu aşamaya sen getirdin, beni sen çaresiz bıraktın. Maalesef dediğim her
şey çıktı. Ölümümün senin yüzünden olacağını bile bile sana umut bağladım. isterim ki bundan
sonra anla. Benim Ada'nın içinde yaşadığımı bil. Ha, bu arada, "Ezginin Günlüğü" dinleyerek
gideceğim.

Adişkocum, hiç merak etme. Uzak yere gitmiyorum. Hatta yaklaşıyorum. Sana geliyorum. Ben
bundan böyle senin içinde yaşayacağım ve herzaman sana destek olacağım.

Hayat hakkında bilmediğiniz o kadar çok şey var ki. Tamamen yanılıyorsunuz.

yine görüşmek üzere

uzay