bugün
- en son aldığınız iltifat8
- bik bik'in mutfağına konuk olmak27
- fake hesap kullanan yazarlar uçurulsun5
- yunanistan24
- dekolteye bakar mısınız15
- hayvan gibi acı salça yemek5
- zenginlik hayatı3
- katatespizartmasinın mutfağına konuk olmak30
- gocu12
- erleg han sarı tekerdir3
- ballbusting'in türkçe karşılığı2
- irmik helvası vs un helvası18
- sözlükte hep zenginlere göre içerik üretiliyor6
- aylık 416 bin lira iyi para mıdır sorunsalı3
- domdomusa'nın çaylağının açılması gerekliliği3
- fırın poşetinde tavuk patates4
- sifonu çekince gitmeyen bok2
- macar pasaportuyla 184 ülkenin vizesiz gezilmesi12
- rammstein'ı ram markası sanmak3
- 582
- bir adamı kanunla koruyan zihniyet2
- 2026 temmuz ayı nasıl geçti16
- cennet3
- erkelerin ayak bileğini gösterme çabadı10
- sevilen kızın sessiz ama ölümcül ossurması2
- ismail kartal3
- japonya23
- sözlük erkeklerinin helvaları11
- sözlükte güzel ve eğlenceli kızların çaylak olması12
- ofisteki kadınların yazın dekolte işini abartması17
- neyse arkadaşlar2
- malidzano2
- priapizm4
- en çaresiz hissettiğinde kime gidersin19
- erleg han2
- kızlar çaylak yapılmasın kampanyası11
- cem küçük7
- 31 çekerken dinlenecek şarkılar3
- bik bikle yemek yapmak10
- hayat her şeye rağmen güzel insanı3
- adanalı ateist10
- ketçap aromalı ruffles10
- katates ve mermi'nin sözlükten kovulması6
- ilk buluşmaya bugatti veyron ile gelen kız7
- paranın üstüne instagram adresini yazan sığır6
- 1 milyon verecekler mali yayında donunu indirecek8
- gammaz çetesi çökertildi8
- midilli adası3
- türk kahvesi7
- üşüyen erkek12
evvela tavan benim en yakın arkadaşım, sevgilim, dostum, annem, babam, okulum, işim, dert ortağım, her şeyimdir, her şeyim. hep oradadır. hiç gitmez. istese gene gidemez. bana ilahi bi aşkla bağlıdır. bazen karıncalanır, bazen yarım görürüm onu, gözlerim kan çanağına döner yanarken bakarım ona. kusarken görür beni, sümüğüm akar gene o yanımdadır, derslere küfür ederim, işe falan bazen aileme, dinler beni. sevgilimden ayrılırım, kafamı yastığa gömdüğüm de bile arkamdadır.
dün "farklı olmak nedir?" sorusunu o bembeyaz boşluğa sordum. sonra tavanı siyaha boyamaya karar verdim. mühür çekesim geldi. sonra maviye boyayıp kuş olmak istedim. küçükken ne olacaksın dediklerinde ne öğretmen, ne polis, ne doktor derdim. hep kuş derdim ben. farklıydım(her çocuk gibi). çok uçmak isterdim. istediğim zaman annemin, istediğim zaman babamın yanına... bazen ilk okuldaki aşkım belgüzar'ın çatısına konmak isterdim.kafamı aşağı doğru uzatıp onu tersten ders çalışırken izlemeyi hayal ederdim. onların oradaki erik ağacına tırmanıp düşmüştüm. anneannem kanayan bacağıma bakmadan oklavayla dövmüştü beni. "o zaman bırakın kuş olayım" diye ağlamıştım. kuş olamayacağımı, bu meslekte diploma vermediklerini anlamam uzun zamanımı aldı. ilkokul hocam sıfırı tersten yaptığım için beni azarlarken bi yandan bu sevdadan vazgeçmemi söyledi. kuş olmayı bi kenara bıraktım ama sıfırları solak olduğum için hala ters yaparım.
sanırım hayatım boyunca ailemden, arkadaşlarım, sevgililerimden çok tavanlara değer vereceğim. kamp'a gidiyoruz bazen bizim arkadaşlarla. kocaman bi boşluk önümde. gökyüzünü tavan belliyorum. eşek kadar adam hala deli gibi kuş olmak istiyorum. fiziksel olarak bi kanadım çıkmasa olur. sadece uçmak istiyorum.
insanın kendi psikolojisinin derinliklerine inmesi, zaaflarını görmesi ve geçmişini, o an yaşadığı şartları kabullenmesiyle olur. benim yapmak istediğim şeylere o kadar çok engel var ki... insanlara verdiğim sözlerim, bitirmem gereken işlerim, yükselmem gereken mevkilerim, geç kaldığımda hesap vermem gereken arkadaşlarım, seni seviyorum demem gereken bi sevgilim, bi şeye ihtiyacın var mı diye aramam gereken bi anne ve babam, ödemem gereken faturalarım, beslemem gereken kedilerim var. bunları halletmeden kuş olamam... en azından tavanım hep yanımda.
dün "farklı olmak nedir?" sorusunu o bembeyaz boşluğa sordum. sonra tavanı siyaha boyamaya karar verdim. mühür çekesim geldi. sonra maviye boyayıp kuş olmak istedim. küçükken ne olacaksın dediklerinde ne öğretmen, ne polis, ne doktor derdim. hep kuş derdim ben. farklıydım(her çocuk gibi). çok uçmak isterdim. istediğim zaman annemin, istediğim zaman babamın yanına... bazen ilk okuldaki aşkım belgüzar'ın çatısına konmak isterdim.kafamı aşağı doğru uzatıp onu tersten ders çalışırken izlemeyi hayal ederdim. onların oradaki erik ağacına tırmanıp düşmüştüm. anneannem kanayan bacağıma bakmadan oklavayla dövmüştü beni. "o zaman bırakın kuş olayım" diye ağlamıştım. kuş olamayacağımı, bu meslekte diploma vermediklerini anlamam uzun zamanımı aldı. ilkokul hocam sıfırı tersten yaptığım için beni azarlarken bi yandan bu sevdadan vazgeçmemi söyledi. kuş olmayı bi kenara bıraktım ama sıfırları solak olduğum için hala ters yaparım.
sanırım hayatım boyunca ailemden, arkadaşlarım, sevgililerimden çok tavanlara değer vereceğim. kamp'a gidiyoruz bazen bizim arkadaşlarla. kocaman bi boşluk önümde. gökyüzünü tavan belliyorum. eşek kadar adam hala deli gibi kuş olmak istiyorum. fiziksel olarak bi kanadım çıkmasa olur. sadece uçmak istiyorum.
insanın kendi psikolojisinin derinliklerine inmesi, zaaflarını görmesi ve geçmişini, o an yaşadığı şartları kabullenmesiyle olur. benim yapmak istediğim şeylere o kadar çok engel var ki... insanlara verdiğim sözlerim, bitirmem gereken işlerim, yükselmem gereken mevkilerim, geç kaldığımda hesap vermem gereken arkadaşlarım, seni seviyorum demem gereken bi sevgilim, bi şeye ihtiyacın var mı diye aramam gereken bi anne ve babam, ödemem gereken faturalarım, beslemem gereken kedilerim var. bunları halletmeden kuş olamam... en azından tavanım hep yanımda.
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar