bugün
- yazarların on üzerinden komiklikleri29
- en sevilen meyveler6
- yeşilçam'da çocukken travma yaşattığınız sahneler5
- togg'a lpg taktırmak11
- yagmurcu4
- iremga9
- ezandan rahatsız olan kadın sanatçı3
- sibel can diyeti6
- beyazsemsiyeliyabanci48
- sözlükte erkekleri istemiyoruz17
- zaman baba7
- kezo saçından meslek tahmini yapmak2
- 7 haziran 2026 aziz yıldırım'ın başkan seçilmesi11
- aberdeen2
- evlenilecek erkek nasıl anlaşılır10
- türkçe'nin edebi bir dil olmadığı gerçeği7
- bebeksi bir hatunla sevgili olmak9
- gereksiz vergiler2
- florya ormanı2
- aziz yıldırım13
- schopenhauer'un kadın nefreti3
- ısparta9
- bireysel silahlanmanın önü açılırsa alınacak silah3
- çocukken alınamayan şeyleri büyüyünce almak4
- ilk aşkınız5
- sydney sweeney'in memeleri7
- instagram'a sürekli hikaye atan kadın5
- türk mü türkiyeli mi sorunsalı4
- cinayet saati neredeydin3
- 7 haziran 2026 büyük sözlük ifşası32
- ermeni kini2
- yorgun mermi22
- fetöcü olduğunu beklemediğiniz kişiler4
- günün sözü2
- soğuk suyla duş alan insan3
- üstteki yazar hakkında fikrini söyle63
- kaşlarını alan erkek3
- 21 gün diyetteyim2
- aziz başkan efsanesinin geri dönmesi2
- gammazlama yapmamak12
- ölüm4
- bugün mükemmel bir gün olacak3
- haysenin1212
- iran'ın israil'e füze saldırısı2
- günaydın şarkısı3
- akp'li kayseri belediyesi'nin villa parseli satışı3
- gammaz beni çaylak yapmaz ki gammaz beni çsy9
- yıldırım'ın başkan olmasından mutlu olan cimbomlu2
- kızının düğününde oynayan baba5
- hangi yazarla evlenmek isterdiniz8
badakların sıksık yaptıkları eylem.
ve benimde sıksık yaptığım eylem.Bende insanlarla konuşurken gözlerine bakmam.Ve bakmadığımda bana bir tokat daha atamayacaklarını düşünürüm.Bir darbe daha yemekten korkarım. insanlarla sohbet edebilmek ve onların gözlerine bakmamak, kimsenin yalancı olduğunu göstermez.yanlış. Genelde yalan söylemem ama yalan söylemem gerektiği zaman insanların gözlerine bakarım ki bu genel yanılgıya düşmesinler.
ayrıca yine insanlarla konuşurken ellerimi koyacak yer bulamam. ama bu benim içimde "seni sikmem istiyorum yeaaa" gibi yankılanmaz. genellikle vaktimi bilgisayar başında geçiriyorum ve insanlara pek ihtiyaç duymuyorum. ee insanlarla sadece yazı yazarak iletişim kurmaya da alışınca yüz yüze görüşmelerde problem yaşıyorum. örneğin şimdi yazarken yazdığım cümlenin gereksiz olduğunu görünce silebiliyorum ama konuşurken bu imkansız...
sözü söylüyorsunuz ve garip bir ses çıkartarak doğrusunu söylemeye çalışıyorsunuz. insanlar garipsiyor tabi ilk önce.
sonra yine gerçek hayatta cümlelerimi pek akıcı bir şekilde dile getiremiyorum, ama belkide karşımdaki adamı koysan sözlüğe bu kadar uzun bir yazı yazamaz. Konuşmakta onun becerisi diyorum.
çevremi güldüyorum ama genellikle etraftan duyduğum şeylerden besleniyorum. yani onların muhabbetini sessizce dinliyorum ve ortada komik birşey varsa bunu söylüyorum. başlı başına 20-30 cümle kurup sonunda herkesi güldürmek gibi bir kabiliyetim yok. insanlar ben cümleye başlar başlamaz benim cümlenin sonunu getiremiyeceğimi anlayıp bana yardımcı oluyor ve "evet yhaaa bende..." gibi kelimelerle beni tamamlıyorlar.
ama bunu çözemez miyim? elbette bu sorunumu çok kolay çözebilirim. bunun için bilgisayarla ilişkimi kesip ailemin yanında pasa paşa oturup yaprak dökümünü izlemem ve olaylara yorum yapmam gerekiyor. ama bunu pek beceremiyorum çünkü 1-2 saat içinde sıkılıyor ve yaprak dökümünden alıcağım bilgiyi bana 3 dk içinde verecek olan engin bilgi kaynağıma geri dönüş yapıyorum.
şimdi sorulcak soru ben asosyal miyim?
asosyalliğin tanımı insanlara fiziksel olarak dokunmak/konuşmamaksa evet ben asosyalim. Ama eğer değilse ben her gün artan bir potansiyelim.
(bkz: bu benim hikayemdi)
ve benimde sıksık yaptığım eylem.Bende insanlarla konuşurken gözlerine bakmam.Ve bakmadığımda bana bir tokat daha atamayacaklarını düşünürüm.Bir darbe daha yemekten korkarım. insanlarla sohbet edebilmek ve onların gözlerine bakmamak, kimsenin yalancı olduğunu göstermez.yanlış. Genelde yalan söylemem ama yalan söylemem gerektiği zaman insanların gözlerine bakarım ki bu genel yanılgıya düşmesinler.
ayrıca yine insanlarla konuşurken ellerimi koyacak yer bulamam. ama bu benim içimde "seni sikmem istiyorum yeaaa" gibi yankılanmaz. genellikle vaktimi bilgisayar başında geçiriyorum ve insanlara pek ihtiyaç duymuyorum. ee insanlarla sadece yazı yazarak iletişim kurmaya da alışınca yüz yüze görüşmelerde problem yaşıyorum. örneğin şimdi yazarken yazdığım cümlenin gereksiz olduğunu görünce silebiliyorum ama konuşurken bu imkansız...
sözü söylüyorsunuz ve garip bir ses çıkartarak doğrusunu söylemeye çalışıyorsunuz. insanlar garipsiyor tabi ilk önce.
sonra yine gerçek hayatta cümlelerimi pek akıcı bir şekilde dile getiremiyorum, ama belkide karşımdaki adamı koysan sözlüğe bu kadar uzun bir yazı yazamaz. Konuşmakta onun becerisi diyorum.
çevremi güldüyorum ama genellikle etraftan duyduğum şeylerden besleniyorum. yani onların muhabbetini sessizce dinliyorum ve ortada komik birşey varsa bunu söylüyorum. başlı başına 20-30 cümle kurup sonunda herkesi güldürmek gibi bir kabiliyetim yok. insanlar ben cümleye başlar başlamaz benim cümlenin sonunu getiremiyeceğimi anlayıp bana yardımcı oluyor ve "evet yhaaa bende..." gibi kelimelerle beni tamamlıyorlar.
ama bunu çözemez miyim? elbette bu sorunumu çok kolay çözebilirim. bunun için bilgisayarla ilişkimi kesip ailemin yanında pasa paşa oturup yaprak dökümünü izlemem ve olaylara yorum yapmam gerekiyor. ama bunu pek beceremiyorum çünkü 1-2 saat içinde sıkılıyor ve yaprak dökümünden alıcağım bilgiyi bana 3 dk içinde verecek olan engin bilgi kaynağıma geri dönüş yapıyorum.
şimdi sorulcak soru ben asosyal miyim?
asosyalliğin tanımı insanlara fiziksel olarak dokunmak/konuşmamaksa evet ben asosyalim. Ama eğer değilse ben her gün artan bir potansiyelim.
(bkz: bu benim hikayemdi)
Gündemdeki Haberler
güncel Önemli Başlıklar
