bugün
- kaplan7
- fil8
- kartal5
- habire1275
- habire12 adamdır37
- izmirli kızların verici olması34
- aslan8
- mutsuzluğun en büyük nedeni14
- sssilvermist22
- ben geldim naneler13
- iş bulamamak4
- claudian clouds kadındır12
- insan kaynakları3
- cilgincapkin13
- otosan p1002
- erkeklerin artık adım atmaktan korkması20
- gece sokakta koşarak 31 çeken kolsuz cüce görmek3
- tas kafa traşlı hırt sorunu3
- japon denince akla gelenler3
- anın görüntüsü18
- gaz fren debriyaja aynı anda basarsak ne olur16
- deccal'in sozluge gelmesi10
- spaghetto2
- yazarların almak istediği hediyeler4
- messi'yi savunan adamla ahbaplık etmem5
- gammazların tarafsız olması gerekliliği26
- kafa dağıtmalık şarkı önerileri5
- hakkımda bilmeniz gerekenler34
- sözlük tipsizlerinin fotoğrafları14
- arkadaşlar sizce bu takım elbise güzel mi15
- ben senin yerinde olsam5
- sözlük kızları bizim neyimizdir sorunsalı11
- türkiye den ispanya'ya yangın uçağı desteği3
- kılıçdaroğlu'nun rozet töreni figüran iddiası19
- küs insanları barıştırmak3
- bir ay çaylak olmak4
- sözlükteki kavganın amacı5
- nickten isim tahmini yapmak25
- sözlük yazarlarının akşam yemekleri9
- arap gel oğlum5
- yarası olan gocudur5
- yorgun mermi13
- sözlük erkeklerinin 1 90 dan kısa olmaması10
- suca suruklenen cocuk7
- gece sokağa çıkıp auuuu diye bağırmak3
- lionel messi3
- temmuz6
- arkadaşlar bi bakar mısınız3
- burhaniye6
- en sevilen su markası3
badakların sıksık yaptıkları eylem.
ve benimde sıksık yaptığım eylem.Bende insanlarla konuşurken gözlerine bakmam.Ve bakmadığımda bana bir tokat daha atamayacaklarını düşünürüm.Bir darbe daha yemekten korkarım. insanlarla sohbet edebilmek ve onların gözlerine bakmamak, kimsenin yalancı olduğunu göstermez.yanlış. Genelde yalan söylemem ama yalan söylemem gerektiği zaman insanların gözlerine bakarım ki bu genel yanılgıya düşmesinler.
ayrıca yine insanlarla konuşurken ellerimi koyacak yer bulamam. ama bu benim içimde "seni sikmem istiyorum yeaaa" gibi yankılanmaz. genellikle vaktimi bilgisayar başında geçiriyorum ve insanlara pek ihtiyaç duymuyorum. ee insanlarla sadece yazı yazarak iletişim kurmaya da alışınca yüz yüze görüşmelerde problem yaşıyorum. örneğin şimdi yazarken yazdığım cümlenin gereksiz olduğunu görünce silebiliyorum ama konuşurken bu imkansız...
sözü söylüyorsunuz ve garip bir ses çıkartarak doğrusunu söylemeye çalışıyorsunuz. insanlar garipsiyor tabi ilk önce.
sonra yine gerçek hayatta cümlelerimi pek akıcı bir şekilde dile getiremiyorum, ama belkide karşımdaki adamı koysan sözlüğe bu kadar uzun bir yazı yazamaz. Konuşmakta onun becerisi diyorum.
çevremi güldüyorum ama genellikle etraftan duyduğum şeylerden besleniyorum. yani onların muhabbetini sessizce dinliyorum ve ortada komik birşey varsa bunu söylüyorum. başlı başına 20-30 cümle kurup sonunda herkesi güldürmek gibi bir kabiliyetim yok. insanlar ben cümleye başlar başlamaz benim cümlenin sonunu getiremiyeceğimi anlayıp bana yardımcı oluyor ve "evet yhaaa bende..." gibi kelimelerle beni tamamlıyorlar.
ama bunu çözemez miyim? elbette bu sorunumu çok kolay çözebilirim. bunun için bilgisayarla ilişkimi kesip ailemin yanında pasa paşa oturup yaprak dökümünü izlemem ve olaylara yorum yapmam gerekiyor. ama bunu pek beceremiyorum çünkü 1-2 saat içinde sıkılıyor ve yaprak dökümünden alıcağım bilgiyi bana 3 dk içinde verecek olan engin bilgi kaynağıma geri dönüş yapıyorum.
şimdi sorulcak soru ben asosyal miyim?
asosyalliğin tanımı insanlara fiziksel olarak dokunmak/konuşmamaksa evet ben asosyalim. Ama eğer değilse ben her gün artan bir potansiyelim.
(bkz: bu benim hikayemdi)
ve benimde sıksık yaptığım eylem.Bende insanlarla konuşurken gözlerine bakmam.Ve bakmadığımda bana bir tokat daha atamayacaklarını düşünürüm.Bir darbe daha yemekten korkarım. insanlarla sohbet edebilmek ve onların gözlerine bakmamak, kimsenin yalancı olduğunu göstermez.yanlış. Genelde yalan söylemem ama yalan söylemem gerektiği zaman insanların gözlerine bakarım ki bu genel yanılgıya düşmesinler.
ayrıca yine insanlarla konuşurken ellerimi koyacak yer bulamam. ama bu benim içimde "seni sikmem istiyorum yeaaa" gibi yankılanmaz. genellikle vaktimi bilgisayar başında geçiriyorum ve insanlara pek ihtiyaç duymuyorum. ee insanlarla sadece yazı yazarak iletişim kurmaya da alışınca yüz yüze görüşmelerde problem yaşıyorum. örneğin şimdi yazarken yazdığım cümlenin gereksiz olduğunu görünce silebiliyorum ama konuşurken bu imkansız...
sözü söylüyorsunuz ve garip bir ses çıkartarak doğrusunu söylemeye çalışıyorsunuz. insanlar garipsiyor tabi ilk önce.
sonra yine gerçek hayatta cümlelerimi pek akıcı bir şekilde dile getiremiyorum, ama belkide karşımdaki adamı koysan sözlüğe bu kadar uzun bir yazı yazamaz. Konuşmakta onun becerisi diyorum.
çevremi güldüyorum ama genellikle etraftan duyduğum şeylerden besleniyorum. yani onların muhabbetini sessizce dinliyorum ve ortada komik birşey varsa bunu söylüyorum. başlı başına 20-30 cümle kurup sonunda herkesi güldürmek gibi bir kabiliyetim yok. insanlar ben cümleye başlar başlamaz benim cümlenin sonunu getiremiyeceğimi anlayıp bana yardımcı oluyor ve "evet yhaaa bende..." gibi kelimelerle beni tamamlıyorlar.
ama bunu çözemez miyim? elbette bu sorunumu çok kolay çözebilirim. bunun için bilgisayarla ilişkimi kesip ailemin yanında pasa paşa oturup yaprak dökümünü izlemem ve olaylara yorum yapmam gerekiyor. ama bunu pek beceremiyorum çünkü 1-2 saat içinde sıkılıyor ve yaprak dökümünden alıcağım bilgiyi bana 3 dk içinde verecek olan engin bilgi kaynağıma geri dönüş yapıyorum.
şimdi sorulcak soru ben asosyal miyim?
asosyalliğin tanımı insanlara fiziksel olarak dokunmak/konuşmamaksa evet ben asosyalim. Ama eğer değilse ben her gün artan bir potansiyelim.
(bkz: bu benim hikayemdi)
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar