insanların dış görünüşleriyle dalga geçen insan

çirkin insandır. daha bugün bana gelen bir soruyu ve cevabımı paylaşmak istiyorum bu hususta.

-resmine baktımda çok çirkinsin sadasd niye bu kadar çirkinsin?

-Öncelikle resim değil fotoğraf arkadaşım, bunu bilmeyecek kadar aptal olmamanı bütün içtenliğimle umuyorum. Kaldı ki çok da zekice bir soru sormuşsun tebrik ederim.

Neden çirkinim uzun uzadıya anlatmak istemiyorum aslında. Sadece en önemli noktalara değineceğim. Çirkinim evet, çünkü sevilmiyorum. insan sevildiği kadar güzel olur, sevilmediği kadar çirkin. Düşün ki aynı topraklar güz geldiğinde ne halde olur, bahar geldiğinde ne halde. Çirkinim çünkü düşmüyor içime hiç bir cemre, gelmiyor bahar bana. Eğer duygusal zekanı geliştirebilirsen bu dediğimin ne denli doğru olduğunu göreceksin ileride.

Bir önemli sebep daha söyleyeyim. Çirkinim evet, çünkü sen çirkinsin. Bakışların çirkin, düşüncelerin çirkin, kalbin çirkin, sözlerin çirkin. Bu dünya içinde bir de herkesin kendi dünyası vardır. Senin dünyan çirkin olduğu için ben çirkinim. Aynı şey bir insana dünyanın en mükemmel şeyi gelirken, başka birine en berbat şeyi gelebilir. işte bu bakış açınızın güzelliği-çirkinliğiyle ilgili bir olgu. Nefret kustuğunuz sürece ben çirkin olacağım, problem değil ama aynada suretinizin arkasında gizlenen gerçek kendinize bakmanızı tavsiye ederim.

iyi geceler diliyorum.

Edit: halbuki yaağuşukluyumdur da lan. kesin eski sevgilim canımı sıkmak için yazdı. *