nebula

Yıldızın ölürken bıraktığı görkemli kalıntılardır . hidrojen , helyum ve iyonize gazlardan oluşur . evrende yayıldıkları zaman çevreden gelen yıldız ışıklarının yansımasıyla görünür hale gelir . oluşumu iki türlüdür . ilk olarak bir yıldızın yavaş yavaş içeri çökerek yok olmasındır . bir yıldız temel yakıtı olan Hidrojeni bitirdiği zaman içe doğru çökmeye başlarken basınç ve sıcaklık artar ve merkezinden milyonlarca hatta milyarlarca yıldır yığdığı helyumu yakmaya başlar . helyum , hidrojene nazaran daha ağır bir element olduğu için yıldızın dinamik iç sıcaklığını arttır ve yıldız kendi halinden yüzlerce kat büyük hale gelene kadar büyür . içinde yaktığı helyum bittiği zaman ise artık güneş kırmızı dev halini almıştır ve son anlarını yaşıyordur . bu sırada yakıt bittiği için yıldızın içindeki dinamik ısı düşer ve kinetik enerjinin azalmasına paralel olarak büyüyen yıldızın atmosferi içe doğru yüksek hızla çökmeye başlar . bu çöküş oldukça büyük ve hızlıdır . artık yıldızın kendi hayatını tamamlamış , kendi kütlesinin ne olduğuna paralel olarak dönüşeceği şeyi beklemektedir . ikincisi olarak ise (bkz: süpernova)lardır . bazı yıldızların kimyevi iç yapısı ve barındırdığı madde olarak sonları farklı olmaktadır . ama evrende eğer bir yıldızın son sahne gösterisi olarak düşünürsek en görkemlisi , en güzeli ve en güçlüsü tabii ki süpernovalardır . atmosferi çöken yıldıza zıt olarak bu olayda yıldız kendi hayatını boyunca yaydığı enerjiyi bir anda yayar ve güneşimizden milyarca kat daha güçlü ışık süzmesi ile kendi hayatına son verir . bu olay uzak evrenlere element veyahut yıldızdan arta kalan partikülleri yaymak için eşsiz bir olaydır . ne gariptir her yok oluş aslında bir varoluşun temelini atar . bir yıldız ölür ama onun maddeleri başka bir yıldızın oluşumu için ev sahipliği yapar . ne güzel demişler :

her başlangıç için bir sona ihtiyaç vardır .