sait uçar

bazı sesler samimiyet içerir, hani duyduğunuzda kristalize bir ses değildir o, kimi zaman ilkeldir; ancak yürekten koptuğunu, yılların kadim emanetini taşıdığını her bir tınısında hissedersiniz. işte bu adamın sesinin de her bir tınısında doğu karadenize yerleşmiş çepni türklerinin kadim tarihinin izleri yatıyor. adam ağzını açtımı serin bir rüzgar esiyor sis dağından, onu hamsiköy'den gelen sütlaç kokularına karışmış bir çam ağacı serinliği kucaklıyor, görele çarşısının kalabalığı yoroz burnunun yalnızlığına karışıyor. belki de o toprakları görmüş, o halkın bir parçası olmak lazım tam anlamıyla hissetmek için müziğini; zira fazlasıyla yerel ve ilkel.

yalnızca kemençesi eşliğinde yorumladığı türkülerin tartışma götürmediği herkesin kabulü olsa da ben alt yapıda farklı enstruman kullanılan çalışmalarının da karadeniz müziğinin yerelden evrensele taşınması çalışmaları kapsamında yapılmış denemeler olduğunu düşünüyorum. ha benim de tercihim yerel müziklerin su katılmamış halini tatmaktan yana, etnik müziklerle elektronik ya da rock müzik tabanlı müziklerin sentezinden pek haz etmemekle birlikte aynı klasmandaki davut güloğlu ile kıyaslanmayacak nitelikte olduğunu belirtmek gerektiği kanısındayım kendisinin çalışmalarının. sentez çalışmalarından pek haz etmemiş olduğumu belirtmiş olsam da yine de davacı albümündeki seviyor musun yok yok adlı çalışmasında denediği roman ve karadeniz müziklerinin sentezi sonucunda oldukça eğlenceli bir şarkı çıkmış ortaya. zaten balkan ve karadeniz müziklerinin benzerlikleri üzerine bir çok bilimsel araştırma yapıldığını bilmekteyim, bu alanda çalışanların bu şarkıya bir kulak vermesini tavsiye ederim.

hatta dinlemek isteyenler için link verelim:

https://www.youtube.com/watch?v=r-hDDtHJ_O0

bu da üstadın benim en çok beğendiğim şarkılarından bir tanesi, Sanki Dünyanın Yükü adında:

https://www.youtube.com/watch?v=a3H5wH7CbOg

yerel değerlerimizin kıymetlerini bilip; evrenselleştirirken özlerinden hiçbir şey kaybettirmeden korumamız temennilerimle..