platonik aşk

zamanında karşısındaki kişi ona karşı bir şey hissetmemesine rağmen aşık olan insanlara alaycı bir tavırla yaklaşırdım. ama bu çok önceydi 7 senelik bir hikaye bu aslında ama özetleyeceğim, sevdiğim ilk ve son kızdı, zamanında şimdiki gibi değildi. onunda vardı bana karşı hisleri. en güzel zamanlarımdı onunla olanlar ki emin olun çok güzel zamanlarım oldu ama onunla olan neden bilmiyorum en iyileriydi daha ilk tanıştığımızda demişti bana taşınacağını sorun etmemiştim gittiği güne kadar gittiği halde devam etmeye çalışıyorduk bir süre sonra bitti. yıllar geçtikçe arada sırada konuştuk bir gün tatil için bulunduğu şehire gittim uçaktan iner inmez yazdı geldiğimi öğrenmişti tekrar konuşmaya başladık çok iyi gidiyordu görüşelim dedim nedenini söylemeyeceğim ama gelmedi yanıma. tatilden sonra ara ara konuştuk bir gün istanbul' da görüştük sırf onun için sabiha gökçene aldım uçak biletimi oysa evim avrupa tarafındaydı o gün benim son şansımdı biliyordum ne yazık ki aklımda o gün ile ilgili herşey bulanık, vazgeçmemi söylesede mantığım, engel oluyor kalbim çünkü öğrettiler bana hayallerimin peşinden koşmayı, düşünce kalkmayı, pes etmemeyi. bir yaradan var mı bilmiyorum ama arada yalvarıyorum onun için onun sevgisi için sonra aklıma geliyor bu dünyada çok daha önemli şeyler var insanlar açlıktan ölüyor mesela ve diyorum ki onun için yalvardığım inanmak yada inanmamak arasında seçim yapamadığım yaradana önce benden kötü durumdakilere yardım et