evlilik

ahiret yönüyle bakarsak nefsini kontrol altında tutmakta zorlananların doğru insanı bulmaları takdirde başvurması gereken çaredir. önemli bir konu ve düşüncelerimi yazmak istiyorum.

yakın ve uzak çevremden gözlemlediğim kadarıyla ahiret şuurlu olmayanların evlilikleri zor, geçimsiz geçiyor. işin dramatik kısmı çocuklarda varsa ayrılmaları neredeyse imkansız. nerdeyse kimse kimseyi burada tanımadığı için gıybette olamayacağından daha fazla detay vermek gerekirse, eniştemin teyzeme toplum içinde ara sıra ağır laflar söylemesi, ya da dayımın kızlarının ki ikisi eşleriyle hacca ve umreye gitmiş insanlar ve bunların eşlerinin birisinin başka kadınlara gittiğini öğrenmiştim ve kızının babasına öfke dolu sözler söyleyip hayatının hala iyi gitmediğini biliyorum. ya da öz amcamın eşini defalarca dövmesi yetmezmiş gibi başka kadınlara yönelmesi mi dersiniz. ve ya daha yeni evlenmiş olan teyzeoğlunun eşinin evlenmeden önce 3 yıl çıkıp evlendikten sonra seni tam tanımıyorum daha deyip çocuk yapmak istememesi ve kocasını annesinden kıskanıp soğutmasıdır. geçenlerde bi yakınım demişti evlenmek için evlenmeyin diye iyice tanımak bilmek lazım türü tavsiyelerde bulunmuştu. iki türlü evlilik var çünkü ya sabırla hayatınızın büyük bir kısmı geçecek, sert imtihanlarla, kötü olaylarla ya da mutluluklarla sevinçlerle. hayatta insanın vereceği en önemli kararlardan birisidir bu ve uzuunn yıllar gidecek olan birlikteliktir. geç olsun ama temiz olsun diye düşünüyorum ben. geriye dönüşü yok çünkü bir daha..