benim hikayem

annen, baban en mutlu anlarından birinde sevişmeye baslar, hazzın doruğunda sen ve senin gibi milyonlarca sperm harekete geçer, kim önde gelicek yumurtalıklara, kim birinci olucak. neyse ki sen gelmissindir finişe. hayata tutunup 1 0 önde başladığını zannedersin, seni neler bekliyor, kaçıncı yüzyıldasın, annen baban kim, hangi sehirdesin, bilmiyorsun, karşına neler çıkıcak bilmiyorsun.. daha o kapasiteye gelemedin çünkü, babanın boşaldığı 4 gb lik spermin yalnızca kb kadarısın. annen ne yerse onu yiyor ne içerse onu içiyorsun. neyse ki olgunlastigin zaman dünyaya geliyorsun, ismini secemiyorsun, dinini secemiyorsun, soyadını secemiyorsun.. ihtiyacın sadece biraz süt uyumak ve biraz ilgi. daha sonra oyuncak, okul ve biraz daha ilgi. henüz ilkokuldasin senden istenen iyi bir karne, neden onlar mutlu olsun çünkü, lisedesin istenen hukuk tıp pdr, neden, düzgün bir hayat kurman ve onların gözünde en iyilerden biri olman kendi ayaklarının üzerinde durabilme, dershaneler okullar etutler, test kitapları.. neyse universiteyi kazanmak için çabalamak sosyal hayati bırakmak ve hedefe odaklanmak.. bunlar sana yüklenen programlar, zamana gore kendini uptade etmeli sınav sistemine ayak uydurabilmelisin. okulu kazanirsin, okursun, evden ayrılırsin. konumuza dönecek olursak ilkokulda benim maceram yarıda kaldı, babam başka bir kadınla birlikteydi ve ben 4 e henüz başlamıştım. anlamak ya da yargilamak zor gelmisti o zaman, evde kavga gurultu eksik olmadi o zamandan sonra, iste o zaman başladı kendimi baskalariyla ve aileleriyle kiyaslamam, neden ben diyordum, üzülmeye başlamak için küçük değil miydim, anladım ki ben herkesten daha kötüyüm, bunlar beni herkesten itti ve en kötüsü bile benden çok çok daha iyiydi. şevkati sevmekte, sevgili bulmakta aradım, hayatimda annem babam abim kimse kalmamisti, sevdim aldatildim, sevdim, gururumu yerler altına aldim, sevdim sevilmek için.. aileden goremedigim şevkati dışarıda aradım. simdi universitedeyim, babam vefat etti 2.5 sene önce ben hala şevkat aradikca aldatiliyor, acı çekmeye mahkum birakiliyorum, suan benden daha kötüleri de var biliyorum, ama insanoğlu kendi yaşadığını bilir, suan 20 yaşındayım, yaşanılan şeyler insani fazlasıyla olgunlastirr ama ben olgunlasmak istemiyorum, cocuklugumu, şevkati, ilgiyi istiyorum. çok genç sayılırım, omurun yeterse de daha yapilacak çok seyim var, yaşayacağım çok şey, bugün anladım ki, mutlu olmak için susmaya ve gerçekten çalışmaya ihtiyaç varmış, iste o zaman cevrendekileri sen secebiliyor ve onlardan beklenileni alıyorsun.