aşk

Her zaman ağır “ya devlet başa ya da kuzgun leşe” önermesinin tersini savunan yazılar yazmaktansa bugünlük daha genel ve hepimizin aklının bir köşesinde yer alan ve hayatımızın belli dönemlerini meşgul etmiş bir hususa taganni etmek gayesiyle yazıyorum bu yazıyı. Konumuz bir hastalık ama nasıl bir hastalık! Semptomlarına henüz değerli intaniye Mütehassısı Cüppeli Hipokrat Hocamızın müritlerinin dahi analjezik ve antienflamantuar bir ilacı müştereken Abdi ibrahim ile birlik olup henüz geliştiremediği bunun yanında alternatif darül-tıbbiye mezunu aktar-ı nebatat market zincirleri sahibi Möhterem Zat-Şahane Lokman Hekim Beyefendimizinde derman bulamadığı ateşli bir hastalık. Hastalığın semptomları genellikle yüksek ateş, baş dönmesi, kalp çarpıntısı geçici görme kaybı, halsizlik, dalgınlık, iştahsızlık, stres, hazımsızlık ve dahası da cabası ama bunlar daha düşük olarak gözlemlendiğinden burada değinilmeyecek. Bu ne kardeşim yaa! Herif oturmuş ya sıtmayı ya da hummayı yazıyor de get oğlum işine demeyin. Hastalığımız yaygın olarak görülen bir hastalık AŞK.
Bu zıkkımın literatürde genellikle iyi yönlerinden bahsedilir kitaplara konu edilir, destansı bir havada yansıtılır. Kötü yönleri bile efsaneleştirilir aynen yunan mitolojisinde olduğu gibi. Ben konunun farklı bir boyutuna değinmek istiyorum. insanoğlunun dün doğru dediği bugün yanlışlanırken, dünün yanlışlarının da bugün doğrulandığı çokça gözlemlendiği yalanlanacak bir olgu değildir. Nitekim günümüzün doğru ya da yanlışlarının da gelecekte aynı akıbete uğramayacağının bir garantisi de yoktur. Geçmişte bugün bildiğimiz anlamda eroinin her derde deva ilaç olarak kansere, ülsere yanağrısına, migrene, ince hastalık ve daha nicelerine reçete olarak doktorlarca bugünün aspirini ya da a-ferin’i gibi avuç avuç yazıldığını sanırım bilmeyenimiz çoktur. Tütünün içerdiği nikotinin nefes açıcı, dikkat dağınıklığını giderici vs. diye isiçreli diş hekimleri dahil çoğu doktorca tavsiye edildiğini ve gazetelerde boy boy ilan verilerek iyi yönlerinin saymakla bitirilemediğini de hatırlatayım bu vesileyle. Cümbür cemaat bütün halk eroini çay gibi içip tütünü de ekmek arası sandviç yapıp yerken bir de bakmışlar ki insanlar hep daha fazlasını istiyor. Başta anlamamış bizim salak eczacılar ve tıbbiyeciler, sanmışlar ki vücut ilaca direnç kazanıyor daha fazla istiyor gün geçtikçe. Basmışlar eroini basmışlar eroini ve en son “golden shot” ve sonuç anüsten içeriye tıkılmaya çalışılan bir tutam hidrofil pamuğun bedene olmasa da ruha verdiği o tuhaf acı tat. Neden sonra anlaşılmış bu zıkkımların bağımlılık yaptığı, mutluluk hormonu salgısınının önüne barikat kurarak kontrolünü ele geçirdiği vs. Eee bre gafil bunun aşk ile ne alakası var uleeyyyyn dediğinizi duyar gibi oldum ey ahaliii!!! . Bu zıkkım aşkta çindeki alkoloidlerin açığa çıkması ertesi hemen bağımlılık yapıp semptomların ortaya çıkış sıklığı ve şiddetinin bağımlılığın şiddetiyle orantılı olduğu çağımızın hastalığı. Stres ne ki la bunun yanında onu hastalık diye anmaya bile değmez zira en basit SSRI grubu antidepresan Cipralex bile kıçına tekmeyi basabiliyor pabucumun stresine. AŞK daha beter mel’un bir hastalık.