mizah

edebiyatın bir kolu olmasına rağmen malesef birçok edebiyatçı tarafında yıllardır dışlanan sanat türüdür. aziz nesin zamanında çok yakınırmış bundan dolayı.

mizah güldürmeli, güldürürken düşündürmelidir. rıfat ılgaz, aziz nesin ve muzaffer izgü bu işi yıllarca yapmıştır. usta yazar muzaffer izgü'nün dün akşam trt-2'deki "okudukça" programında yakınması mizahın absürd mizaha kaydığı ve sadece gündemle ilgilendiği yönündeydi. yani güldürürken düşündürme olayını yeni mizah yazarlarının çok da yapmadığını söylüyordu.

sanırım güldürürken düşündürme şu an kara mizahta var. aziz nesin ve muzaffer izgü'nün kitaplarına bakacak olursanız gerçekten de yüzünüzde bir gülümseme olur ama olayların iç yüzü zihninizde canlandığında gülümseme yerini iç acımasına bırakır. güldürürken düşündürme belki de budur.

karikatürist-yazar cihan demirci, aynı programda mizahı yapabilmek için bir mizah zekasına sahip olmak gerektiğinden bahsetti. kendisiyle programdan önce mailleşmiştim, tavsiyeler istemiştim mizah konusunda. bana olaylara farklı gözle bakmam gerektiğini söylemişti ve akşam programı izlememi tavsiye etmişti.

mizahı yapabilmek için biraz da herkesin gördüğünü farklı bir şekilde görmek gerek veya herkesin görüp görmezden geldiğini vurgulamak gerek. bu da benim düşüncem.

karikatürle olsun, yazıyla olsun mizahın uygulanış amacı hep aynı. güldür-düşündür...

mizah aslında sırf yetişkinler için yok. beş yaşındaki çocuğa yönelik bile mizah var. en basitinden tom ve jerry tarzı çizgi filmler... okuma yazma bilmeyen çocuğu güldürüyor, düşündürüyor, sorgulatıyor.

çocuk büyüyor, fıkraları okuyor. türk mizahının başlangıcı diye tabir edilen nasreddin hoca fıkraları ile dersler alıyor. gülüyor ve düşünmeye devam ediyor.

sonra belki de mizahın içine giriyor... gülüyor, güldürüyor, düşündürüyor!