günün şiiri

Ama sen uzaklardaydın ey kalbim;
Uzaklardaydın, sevdiğim uzaklardaydı.
Ayın yıldızların çağlayarak,
Berrak şelaler yaparak,
Coşku içinde aktığı,
Bir yerlerdeydi.

Hani bir gün bir çobana rastlamıştık;
Adı Ferhat mıydı neydi..
Koyunların, kuşların, böceklerin ve çiçeklerin,
Sadakatten mest oldukları,
Herbirinin gözlerinde,
Kaybolur gibi kayar gibi,
Dalıp gittiğimiz o saadet evreni..
Kayaların yüzlerinden okuduğumuz o ebedi bilinç,
Bizi çekip almıştı kılcal damarlarımızdan.

Yaslan göğsüme sevdiğim.
Benim gönlüm gök gibidir, açık deniz gibidir.
Pas tutmaz benim içim yeryüzü gibidir.
Toprak gibidir..
Sen ki bulut gibisin,
Ay gibisin, güneş gibi bazen..

Usul usul inen
Yağmur tıpırtılarını,
Dinler gibi
Dalıp gitmiştik..
Sen konuşuyordun;
ipil ipil yağan bir yağmur gibi konuşuyordun..
Onlar ki konuklarımızdı;
Adları Keremdi,Yusuftu, Kaystı..
Hepside ezelden tanıdıktı dosttu.

Erdem Bayazıt - Aşk Risalesi