anlatici

hikayecidir.

eskiden istanbula gelen köylü memmed amcalar bir iş bulup yerleştikten sonra hemşerilerini gözetmek ve onları istanbulda bir arada tutmak adına bu tür eski konaklara yerleştirirlermiş. her odada misal bir aile yatar. wc banyo mutfak ortak kullanılır, çocuklar sırayla leğenlerde yıkanır, yemekler beraber yenirmiş.

bu tür yorucu günlerin gecesinde en yaşlı olan kişi etrafına genci yaşlısı, çoluğu çocuğu ile bir halkayı toplar, ve başlar anlatmaya: zülfikardan, hz alinin cenklerinden, kerbelada yiten sürmeli kuzulardan velhasıl eski yeni, gerçek düş pek çok şeyi kurgulayarak anlatır. burda amaç kentin gece insanı yutan parlak ışıklarına ve türlü kötü alışkanlıklarına köyden yeni gelmiş çocukları kaptırmamak, onları bir arada tutmak, hikayeler aracılığı ile iyilikten erdemden doğruluktan bahsederek bir nevi önlem almaktır...

gerçi maalesef bir yere kadar başarılı olabilmişlerdir. sonra şehrin şuh kahkahalarına kapılan çoğu genç kaybolmuş şehrin batağında. anlatıcılar da hikayeleri ile göçüp gitmişler bu diyarlardan.......