regl kanına ceviz parçacıkları serperek yemek

nefistir.
hiç düşündünüz mü? her yıl, dünyada kaç güzel kadının kaç ton regl kanı boşu boşuna amaçsızca akıp gidiyor? bir kaç santimetre kare alanda hunharca toplanıp diğer değersiz çöp yığınlarının arasında kayboluyor. bütün bu koyu kızıl şuh renk, hüznün ölüm sessizliğiyle kararıyor? bütün bu canların hesabını kim verebilir. bütün bu günahlara rağmen dünya hala dönüyorsa; sakalları değirmende beyazlamış emmilerin yüzü gözü ve taşların altında ezilen buğday başaklarının tozu mozu hürmetine dönüyor. her neyse...

şimdi sen yine kanıyorsun ve ben seni seyrediyorum. yüzündeki kasılmalar gözlerindeki değişimlerle erken uyarı sistemim çalışıyor. beynimin her tarafından savaş sirenleri patlak ışıklarla sos veriyor. elimde mini kabımla o şuh sızıntına doğru koşuyorum. bir kaç damla regl kanın akarken gözlerimden delice bir ışık yayılıyor. görüyorsun, görüyorum. şimdi dövülmüş ceviz parçacıklarını atmamın tam zamanı. gözlerinin içine baka baka yiyorum. dudaklarım ağzım yüzüm kan.
şimdi biraz sessizlik..ımmm nefis. ve beni nasıl istediğini çok net görüyorum.
- gel!
+ ...