twitter

sosyal mecralarda yardırdığım zamanlarda bir hesap açmıştım. önceleri tam anlayamadım, 140 karakter nedir acaba? bir nedeni var mı? falan filan. kimseye de sormadım. bir iki twit attık, sonra herkesi takip eden saçma bir hesaba dönüştü bizim hesap. neyse bunları niye yazdım oraya gelecek olursak, şimdi bir hesabım yok, ama düşününce çağımıza uygun bir olay bu twitter. aklında bir sürü cümle var, ama budayıp 140 karakterin içine sığdırıyorsun. dediğim gibi çağın beyin yapısına uygun kim bulmuşsa helal olsun, her şeyin hızla değerlendirildiği bu zamanlarda oturup bir makale yazmak, okumak saçma olurdu herhalde, neyse ben bunları düşünüp kapatmamıştım. niye kapatmıştım, zekice, komik, yaratıcı twitler okuyordum sonra yazdıklarıma baktım gerizekalı hissettim kendimi, sonra da kapattım gitti.