tas baskisi

cevat çapan şiiri.

el eleydiler,
yerdeki toz toprağın içinden
seyrediyorlardı gökteki bulutları
külrengi denizi.
bir yerden vinçlerin gürültüsü
geliyordu, doldurulan, boşaltılan
şilepler,
mavnalara bindirilen vagonların
tekerlekleri arasından
bir çeşmeyi, bir ağacı, bir
kırlangıç yuvasını görüyorlardı sanki.
öyle duruyorlardı.
bildikleri bütün sözcükleri susarak
yineliyorlar, ezberlerindeki
renklerin birbirine akarak
biriktirdiği gölde
bir kayığın yosunlu bir iskeleye
yanaşmasını bekliyorlardı.
belli belirsiz bir kaval sesi
karışıyordu sokak satıcılarının
bağrışmalarına.

el ele, bitkin, kaygılı bir ezinti içinde
han kahvesine bıraktıkları
tulum peyniri, bulgur, dut kurusu
avluda esans satan kitapçının
cam kutularından yansıyordu
kararan yüreklerine.

birden taş baskısı kitap
kapaklarının birinden
hazreti ali düldül'üyle çıkıp geliyor
alıp hayber geçidinden kan kalesi'ne
götürüyordu onları zülfikar'la
ikiye böldüğü gecede.

gecenin bir dilimi soğuk çöl,
öbürü kızaran şafak, kızan kumdu.
el ele bekliyor, beklerken
kuru bir kan tortusuna dönüyordu
istekleri.

doğal tarih, adam yayınları