ankara

ankara garip bir şehir. istanbul'dan buraya taşındığınızda afallıyorsunuz önce. her şey garip, yavaş, sıkıntılı, bunaltıcı geliyor. bir süre kendi kabuğunuza çekiliyorsunuz, kabullenmiyorsunuz. sonra yaşamadığınızı fark edip yavaş yavaş çıkıyorsunuz kabuğunuzdan. o kabuktan çıkmayla birlikte ankara'nın güzelliğini fark ediyorsunuz. sokak kültürünü, sanat hayatını, vakit geçirilecek yerleri keşfediyorsunuz. ufak da olsa bir çevreniz oluyor. sonra bakıyorsunuz ankara'ya öyle bir alışmışsınız ki istanbul sizi boğmaya başlamış. yaşamak lazım ankara'yı, dört duvar arasına kapanmamak lazım. o zaman bütün güzelliklerini, tüm kapılarını ardına kadar açar işte ankara...