ilyas salman

malatya arguvanlıdır. aşırı solcu bir abimizdir ve şöyle bir diyalogla karşılaşmıştır*;
trende konuşuyorum, benim gibi avrupa yasaklamışlarına
''nereye gidiyorsunuz? kardaşlar, bacılar'' diyorum.
''niye gidiyoruz, bahh ne güzel çağ atlamışız''
ak sakallı gün görmüş biri acı acı baktı yüzüme. dedi;
''oğul'', ''o çağ atladık diyenler atladılar, biz çukurun bu tarafında kaldık, arkalarına bakmadıkları için bizim çukurun bu tarafında kaldığımızı görmüyorlar''
bazıları susuyor, kayada ses var; bunlarda yok. diyorum;
''haklısınız kardaşlar, sesimiz olsa türkiye'de konuşurduk''
ve sadecee gidiyorlar.
bırakmışlar şarkılarını türkülerini, uşaklarını eşeklerini, analarını babalarını
sanki alamanı bize verecekler, nah verecekler.
ne akılsız insanlarıh la
bizim başımızdakiler verdiler mi ki, bunlar versinler?
bunlar da 1 verip 5 alacaklar
bahtık türkiye'ye, gözümüzle bahtıık, gönlümüzle bahtık
dedik;
''o kadar güzel ki memleketimiz
o halde paylaşak. ama bi baktık o kaddar göççük ki
biz alsak hırsızlara kalmayacak''
''en iyisi gidek''...