inanç üzerine tartışamama sorunu

özellikle ülkemiz bunun en açık örneğidir. Teistler 'hiçbir şey kendi kendine olur mu' argümanıyla, ateistler ise 'tanrı gibi kusursuz bir varlık kusurlu bir evren yaratır mı' argümanıyla bakıyor meseleye. teistler ateistleri salak olarak; ateistler ise teistleri cahil olarak görüyor. iki tarafın da kendine özeleştiride bulunabilmesi gerektiğini düşünüyorum, özellikle de inanan cephenin. Dünyada bilim cern gibi bir deneye girişecek kadar ilerlemişken Müslümanların evrim teorisine bile bu kadar önyargılı, düşmanca ve araştırmadan bakabilmesini, kendi içinde basit tartışmalarda boğuşmasını anlayabilmiş değilim. Aynı şekilde ateist güruhun da müslümanları subjektiflikle ve özgür olmamakla eleştirirken inançlarını ve düşüncelerini sadece ateist bilimadamlarıyla şekillendirmesi onların da kendi içinde ne kadar dogmatik olduğunu göstermektedir. Önyargılarımızdan kurtulmalıyız dostlar, kim olduğumuz değil ne dediğimiz önemli

not: kısmen müslüman, radikal deistim.