dying light

yeni çıkmış zombili oyun.
oyunda türk karakterler ve tabi ülkemizin bir parçası olan harranda geçiyor.
sadece isim benzerlikleri mevcut yoksa harranın gerçek harran la alakası yok. birazcık avrupa birazcıkta favela karışımı.
oyun sadece 1 saat oynamak ile açıklanamayacak kadar iyi kurgulanmış ve yapılmış.

tamamen serbest bir dünyada istediğinizi yapabiliyorsunuz. ancak gece olduğunda ben efsaneyim i aratmıyor.
gündüz aylak aylak gezen tembel zombiler varken gece ise hızlı koşan en ufak sese yönelen öldürülmesi kolay olmayan hızlı ve öfkeli zombiler sizi gece olmadan saklanıp sabahı beklemeye itebiliyor.

oyundaki güvenli evler sizin gece saklanıp sabaha kadar güvende geçirebileceğiniz yada geceyi beklemek istemiyorum direk sabah olsun yada gündüz uzun hemen gece olsun da bana tecavüz etsinler diyenler için zamanı saran yataklar mevcut.

dead island ın aşırı geliştirilmeşi denilebilir. ancak bu oyunda araba kullanılamıyor.
zaten araba kullanmaya kalksanız motor sesinden tepenize binerler.

şehirde sadece zombi avlayan ve ilerlemeye çalışan insanlardan değilsiniz. mayfa gruplarıyla da savaşıyorsunuz.
prince of persia warrior within gibi duvarlara tırmanıp silah kullanabiliyorsunuz.

ana görevlerin yanında ikincil görevlerde var. buda oyunun oynama süresini bir hayli uzatıyor.
tek başınıza otlar parçalar toplayıp çeşitli araç gereçler ile daha zevkli hale gelen oyun, yeri geldiğinde korku filmini aratmıyor.

oyun iyi olmasını, zamanında abi bu zombi filmleri böyle olmalı diyen ben efsaneyim izleyip ardından prince of persia oynamış sonrasında gta gibi serbest dünya yapalım derken romantizmsiz olmazdiyen bir ekibin çalışmasına borçlu.

walking dead teki gibi üzerinizi zombi işkembesiyle tiksine tiksine bulayıp zombilerin arasından geçip giderken gene aynı şekilde yere yatırılan zombinin kafasını topukla ezmeden tutunda cüneyt arkın gibi savulun lan diye üzerilerine atlamanız mümkün. tabi bu sadece zombilere değil sokak serserilerine de yapılabiliyor.

jade aldemir isimli bayan karakterimiz tabiki en taş hatunumuz. ama ev işlerinden tutunda zombi işlerine kadar her işte hamarat. yani bizim kalbimizi çalıyor. kezban değil ama trip hiç atmıyor demeyeyim.

ayrıca sevecen ana karakterimiz crane tek tük karşımıza çıkan zorlu düşmanımız çocuk zombiyi kucağına alıp ona acı çektirmeden öldürebiliyor.
böyle ben ağır mahalle delikanlısı edasında konuşmuyor bu karakteriniz. yada öyle davranmıyor. gayet makul davranışı olan karakterde kendimi gördüm diyebilrim. (ama tırmanma duvarı antremanlarını bıraktım)

diyaloglar gayet güzel. oyunu ingilizce oynadım. türkçe yamasını umarım güzel hazırlarlar yoksa oyun boka sarar.
dying lightın başlarında bahsettiğim ve fazlasını yapamazsınız çünkü seviyeleriniz iyileştirmeniz gerekir.başlarda basit gelebilir zaten ilerlediğinizde tatmin olacaksınız.