şehriyar

''Geldin, ben sana kurban olayım, ama şimdi neden?

Ey vefasız, ben yataklara düştükten sonra neden?

Sen devasın ama Sührab"ın ölümünden sonra geldin

Taş kalpli, daha önce isteseydin, şimdi neden?

Ey güzel, senin nazın uğruna gençliğimi verdim

Artık gençlere geçer nazın, bana neden?

Gökyüzü kavuşmak isteyenlerin haline ağlıyorken

Hayretteyim, dünya parçalanmıyor neden?

Gül"ün hasretiyle yanan ey hüzünlü bülbül

Suskunluktu vefanın şartı, bu çığlıklar neden?

Ey Şehriyar yolculuğu çıkmazdın sen yolluk almadan

Bu yolculuksa kıyamete gider, yalnız neden?''