cenin katliamı

uğruna öldürülenler ile uğruna ölenlerin karıştığı nokta. bir hiç uğruna hiçbir sonuca varmayan ölüm. öldürürken ölümlüler ölmeyi haketmeyenleri, gözlerimize yansıyan bu zulüm, gözlerimizden akan yaşlarla beraber. görmemek değiştirmiyor bazı şeyleri. görmese de biliyor insan. az ötede yerde yatan cesedin başında eli silahlı bir asker duruyor mesela, tam o sırada mı basmışlar deklanşöre, yoksa bitirdiği hayatın enkazının başından ayrılamamış mı o adam, kim bilir. belki kana susamış açlığını dindirmiştir akıp giden alyuvarlarda. sonra dönüp arkasını gitmiş midir? kana bulanan elleriyle okşamış mıdır kendi çocuğunun başını. kendi çocuğuna dokunduğunda, daha birkaç saat önce vurduğu o küçük çocuğu düşünmüş müdür? onlar ölürken, kendisi de ölmüş müdür? peki ya ona "öldür" diyenler, namlunun ucundan çıkan bu pislenmişlikle nereye kadar yaşarlar? bir katliam kaç soru sordurur insana? bir insan ölünce ne kadar eksilir insanlık?

kim bilir ?