muhammed salih

Ali kınık'ın kendisine yazmış olduğu şiir.

''Onurlu adamların kavgası böyle olur
Yer dilsiz, gök sağır,
Dünya aşkı susmakta…
Bir bozkır, bir kurak,
Dağ başında yapayalnız bir alıç
Ve bir erkek adam,
Elleri yumruk, yüreği şiir,
Onuru yalınkılıç…

ULU BOZKURT ULU
BAKMA HALLERE
ULU HALKI UYANDIR
KUTLU iHTiLALLERE
KUTLU iHTiLALLERE!..

Bu halk senin, bu halk benim
Çeksinler ellerini halkımın yakasından
Mahşere kalmasın zulmün hesabi
Bu hak senin, bu hak benim.
Pamuk tarlalarında yüreği kavrulanlar,
Aç olmasın, muhtaç olmasın
Ve beğlerin elinde, artık kırbaç olmasın
Eğilsin gökler,
Dağılsın düzen!

DOĞRUL Ki BU BAYRAK
DÜŞMESiN YERE
DOĞRUL ŞAFAKLARA
KUTLU iHTiLALLERE
KUTLU iHTiLALLERE!…

Her zulüm, her sürgün,
doğru adamı bulur
Cüceler sevilir de,
devlerden korkulur
Bu kutlu bir çiledir,
gam yok, tasa yok
Şu yıkılası alemde,
Firavunsuz Musa yok!..

Bir Asya türküsü yarımdır daha
Bir bozkır kavgası, ertelenmiştir
Bir namlu doğrulmamıştır daha,
namussuz hedeflere
Bir namlu, «gez, çekik göz, arpacık..»
Şimdi, adımızdır yedi düvelden sorulan
Kolumuzdur kelepçeye vurulan
Lakin, henüz kanımız değildir bayraklara gerilen

YÜRÜ BOZKURT, NAMIN DÜŞSÜN DiLLERE
YÜRÜ KAVGALARA, KUTLU iHTiLALLERE
YÜRÜ KAVGALARA
KAVGALARA
KUTLU iHTiLALLERE!…''