mesel

bir can yücel şiiri.

dün gece isa'yı gördüm seyrimde,
sağken de böyleydi, bir yarı ölü,
hayalen duruyor sal üzerinde...
su desen su değil, Celile Gölü,
asılmışlar gibi boynunda haçı,
su yalpaladıkça o da sallanır.
karşıda bir alay berduş balıkçı
haça dalıp dalıp da dalgalanır.

malum ya peygamberlik de bir meslek,
onun da bir fenni, marifeti var.
ilk fırsat, malını öne sürecek
ki talep çoğalsın, gelişsin pazar.
isa'nın fenni ne? mucize elbet!
hatırlar incil'i bilenleriniz:
zekeriyle balık tuttuydu hazret.
iman kuvvetine bakın hele siz!

düşüme girince, dedim ki: yoksa
meydan mı okuy'cak yine doğaya?
sahiden de çözüp uçkuru isa
sarkıtıvermez mi kamışı suya!
bekleye bekleye hal olduk tabiy...
e, değerdi ama böyle olaya...
çıka çıka sudan ne çıksa iyi?
soğuktan morarmış bir kuru bamya!

ince saz başladı o zaman işte!
ters bir nota verdi tanrı elçisi!
zaptiyelerdeydi en büyük hata!
denize dökünce Marx'ı Engels'i,
kitaplardan geçti balıklara da,
diyalektik materyalizm illeti!...
ne mucize, ne ağ, ne tırata,
yutmuyorlar artık! diye diretti.

sonra kumkapı'dan çıktı asfalta,
resmi bir taksiye atlayıp gitti.