sözlük yazarlarının itirafları

merhaba.

uzun zaman oldu ben buraya yazmayalı.

bugün ilk kez mantıklı bir şey için yazacağım..

bir olay anlatacağım size. kim ilgilenir, kimin dikkatini çeker, kim okumadan eksi verir bilemem. ama ben türk kanı taşıyorum damarlarımda. bunun bir borcu var, metehan atamdan, bilge kağan atamdan gelen..

bugün kara ocak. Çünkü bugün 20 ocak 2015. o olayların üstünden tam 25 yıl geçti. ama bizim yüreğimizdeki o ateş hiç sönmedi. Çünkü, hiçkimse ve hiçbir şey unutulmuyor..

25 yıl önce, tam bu saatti. 19 ocağı 20 ocağa bağlayan saatler, tüm dünya uyuyordu belki de. ama azerbaycan uyumuyordu. türk dünyası uyumuyordu. bakü kızıla boyandı 25 yıl önce tam bu akşam.

ermenilerin artan toprak talepleri, yıkılmaya hazır bir sovyet, ermeni ve azerbaycanlı türklerin arasındaki gerilim..

tüm bunlarda artık sona yaklaşılıyordu. işte 25 yıl önce, azerbaycan türkleri ermenistandaki evlerinden zorla veya katliam yoluyla kovuldu. bunlara karşı büyük bir azerbaycan kitlesi ermeni karşıtı sloganlar atarak yürüyordu.. tam bu gece bu olayları durdurmak bahanesiyle bakü'ye giren sovyet ordusu, 143 kişiyi öldürdü, 800 den fazlasını yaraladı.. .143 kişi korkunç şekilde öldürüldü. öyle vahşiydiler ki cesetlerin üzerinden tanklarla geçildi. bakü sokakları tam anlamıyla 'kızıl'dı artık...canlar gitti büyük bir vahşeti yaşadı azerbaycan ama bağımsızlığın bedeliydi âdeta..

bu ölenlerden biri de, ilham'dı..

(bkz: büyük bir aşk hikayesi ilham ve ferize)

bunu anlattım, bilmenizi istedim.. unutma ey insanlık, bu vahşeti, acıları.. unutma ey türk. bunları adın gibi ezberle. ne unut ne de unutulmasına izin ver.

Çünkü heçkim ve heçne unudulmur..

Çünkü hiçkimse ve hiçbir şey unutulmuyor...