uludag a cikarken yari yolda mangal yapmak

esen rüzgarın, yoğun sisin, aç bünyeleri engelleyememesi sonucu yapılmış eylemdir. kar a bata çıka alet edevat taşınır. ateş üretilecek bütün kaynaklar bitmiştir ama azda olsa ateşimsi bişeyler oluşmuştur. sıra aşağıda alınan eti doğramaya gelir. etin üzerindeki kılların hayvana mı, kasapa mı yoksa et işlerinden anlayan arkadaşa mı ait olduğu kafaları kurcalarken, arkadaş 2 kiloluk eti 100 er gram*lık parçalara bölerek ateş sönene kadar pişirir! herkese 4 parça verir*. eti yemeye başladıktan sonra ağızdakinin plastik olduğundan şüphelenmeye başlanılır. et her ne kadar pişmemiş olsa da etraftan gelen kurt ulumalarından tırsarak 'aç kalmamalıyım' diyerek, dev et parçaları zar zor boğazdan geçirilir. diğer arkadaşlarında 'yiyemiyosan ver yiyim' modundaki süper aç şişko arkadaş a eti kaptırmamak için sizinle aynı durumda olduğu görülür. 'neyse midem doldu şükür.' diyerek uludağ a çıkmaya devam edilir. yaklaşık 20 dakika sonra minibüs durdurulur. inenlerin hepsinin etleri aynı boyutlarda geri çıkardığı görülür. görülenler sizi de olumlu! etkiler ve mideniz yediklerinizi aynen iade eder. herkesin midesi temizlenmiştir. gönül rahatlığıyla yola devam edilir.
(bkz: gerçek kesit)