fiziksel özelliğe aşık olmak

günlerden normal birgün, saatlerden normal bir saatti, televizyonda normal bir programın reklamları dönüyordu, herhangi bir kahvaltı sırayısıydı kyk'da. Sonra bir gülüş yankılandı kulaklarımda ilk olarak duyduğum salt bu idi yalnız bir gülüş, gülüşün yankılandığı yere doğru kafamı çevirdiğimde gülüşünden çok daha güzel bir kadınla karşılaştım. sonra arkadaş olduk onunla, çevresinde bir çok erkek vardı, hepsi de ona aşık olduğunu iddaa ediyordu, ben ise susuyordum sevgili sözlük, sonra hayaller kurarken yakaladım kendimi, sonra daha yakınlaştım ona, en yakın arkadaşı oldum sonra, ne zaman bir yerden, bir şeylerden sıkılsak hep çıkıyorduk, çift çıkıyorduk, kendimize bir mabet bulmuş orada saklanıyorduk, genelde yıldızlardan konuşuyorduk, bazen şekline hayret ettiğimiz bir taş parçasından, ama en çok susuyorduk, o susuyordu, ben ona susuyordum. birlikte kahvaltılarımız oldu sonra, akşam yemeklerini hep kasvetli, hep sıkını bulduk, biz birlikte kahvaltı ettik hep. sonra, sorma sonrası olmadı hiç diye düşünmeye başladığım anlardı, okul bitti, uzak kaldık, onun hayatına başkaları girdi ben uzaktan ona kızdım, benim hayatıma başkaları girdi, ben her bedende onu sorguladım, tam dört yıl birbirimizden uzak, birbirimizden soğuk ve sık sık birbirimizden nefret edercesine yaşadık. sonra birgün gülüşü yankılandı kulaklarımda, sonra yüzü geldi aklıma, birlikte yapmış olduğumuz kahvaltılardan bahsettim o yokken yıldızlara(burada yazar teşbih yahu mecaz yapmamakla birlikte gerçeklikten bahsediyor)sonra yine girdi gülüşü dünyama, tam dört yıl sonra ve biz şuan evliyiz gülüşüne aşık olduğum kadınla. bu başlığı okuduğumda önce gülüşü yankılandı kulaklarımda, sonra kendi ve ben ilkkez sormuştum kendi kendime ben onun nesine aşığım diye. salt bir şeye aşık olunmaz dostlar, romalılar. o, olduğu için aşıksındır sen ona, onu o yapan her şeye aşıksındır. gülüş, gözler, fiziksel özellikler bahanedir aşka.