ayrılamamak

a$k biter... icin huzun doludur. bir yanin bittigini kabul etse de diger yanin, "belki daha yapilacak bir $ey vardir" der. oylece durup gozlerinin icine bakarsin. sana yeniden, "gel" demesini beklersin. "ben de senden ayrilamam" demesini beklersin. ama o soz hic cikmaz agzindan, duyamazsin. gururlusundur, istenmedigin yerde durmazsin. ustelik ihanet vardir i$in icinde. agzindan, "evet, bence de bitmeliydi bu a$k" sozcukleri cikar ama buna sen bile inanmazsin. gururun sana oyun oynamaya ba$lar. once, "belki biraz zaman vermeliyiz birbirimize" diyerek gururunu ucundan ko$esinden yemeye ba$larsin. oyle bir an gelir ki, "ne olur ayrilmayalim" demeye kadar vardirirsin. bu sozleri nasil soyledigine inanamazsin. onun sicakligini hic kimsede bulamayacagini bilirsin. kimse onun gibi gulemez, kimse onun gibi dokunamaz. kimseyi onun kadar sevemezsin. bunlar icini sikar. nefes alamaz hale gelirsin. ne geceler gecedir, ne uykular uyku. artik birkac dakika huzurlu uykuya hasretsindir. uyuyamazsin. ondan gelecek bir tek haberi umutsuzca beklersin. telefonun yaninda kac gece sabahladigini hatirlayamazsin. beklemek olum gibi gelir insana. aslinda olum fikri de pek garip degildir artik. oylesine umutsuz kalirsin ki, olumu tek care olarak gormeye ba$larsin. olumle ilgili planlar yaparken bile onun tekrar geri donme olasiligini hic aklindan cikarmazsin. bu yuzden olemezsin. hayat devam ediyordur ama bir $ey hep yarim, hep eksiktir. yuregin asla eskisi gibi atmayacaktir. ba$ka a$klar seni kandiramayacaktir. kiminle beraber olursan ol, onu her zaman hatirlayacaksindir. yillar sonra bile olsa bir gun sana, "gel" dese nerede ve kiminle olduguna bakmadan ona ko$acaksindir. kahredici bir gercektir bu. bunu bilmek cok daha aci vericidir. katlanirsin cunku aci senin karde$indir. o kimbilir kiminle, hangi mutlu hayatin icinde yeni a$kinin tadini cikarmaktadir. bunu da bilirsin. bilirsin ama... ayrilamazsin!