aşk

mutluluk veren bir aptallıktır. duygunun sizi kör etmesiyle başlar ve mantık tekrar dizginlerine eline alana kadar devam eder. aşık olunmuşsa mesafeler, yaş farkı, zıtlıklar, aile yapısı ve bunun gibi gelecekte sorun yaratacak her şey en başta kolayca halledilecekmiş gibi gelir. bir ay sen gelirsin bir ay ben , aman olgunluk yaşanmışlıklarla alakalıdır, olsun sonuçta annemle değil benle birlikte olacaksın... gibisinden cümleler yağar bu süreçte. ilk kavgadan sonra kafada soru işaretleri belirir ve derken kavgalar sıklaşır. bu sefer yıpranma süreci başlar. sen beni çok yıpratıyosun, sen çok değiştin cümlelerinin vaktidir artık. ulan en baştaki kişilersiniz aslında sadece duygular silinmeye başladı sadece. aşk böyle bir şeydir işte. ha bir de geçenlerde 8fact'de okumuştum; aşk insanı aldatmaya itiyor imiş.