çalışmak için çalışıp mutluluğu hayatı ıskalamak

Alıştığın hayatı değil ,hayal ettiğin hayatı yaşamak gerekir.Bir insan beden ve ruhen sağlıklı ise ,elbette bir süre sonra çalışmak için çalışmaktan vazgeçer. Hırsı olur. Bugün beyaz yakadan,mavi yakaya herkesin güncel sorunudur. Şevkinin bir şekilde kırılması ile doğan sorundur. Kişilerin sürekli kendisine yatırım ,işe verim alış -verişi döngüsünden ibaret olan bir alanda amacı iyi belirlemek ve o yöne doğru ilerlemedir. Kesin,kararlı özellikle zeki kişilerde ıskalama çok nadir görülür.Yapabileceklerimizin her daim sınırı vardır. Her daim olumsuzluklar olabilir. Çalışmak için sabah erken kalkıp,servise veya otobüse kadar yürünebiliyor ise,birkaç insanın gülüşlerinde can buluyorsa sohbetler,yemek yenilebiliniyorsa ve ay sonu aldığı maaşı ile kendisine ve ailesine katkıda bulunabiliyor ve onlarında yaşamına destek olunuyor ise,evet belki dünya turuna çıkamamış olabilir yada o ay istediği montu alamamış olabilir veya konsere gidememiş veya vardiyada kalıp köşedeki sokakta kız arkadaşı ile buluşamamış olabilir.Yinede bunları yaşayamayacağı anlamanı gelmeyedebilir. En azından çalışmak için uygun bir beden sağlığına sahiptir. Gerisi sadece şımarıklıktır. Duygusal problemdir. Ya da kendisini geliştirmemek için yapılan tembelliktir. Tembel insanların sığınakları hayatı ıskalamaktan geçmeye de mahkumdur.