aşık memo

31 ekim 2007 tarihli uykusuz dergide yayınlanmış şiir.

geçen gün barrağımı sıvazlarken farkettim
ben bunca yıl boşuna böyle otuzbir çektim

hep düşündüm içimden damları ve kötleri
bin çeşit pozisyonda fik tutan dilberleri

kimi zaman domalttım, ağzına verdim bazen
attırdım hep onların damcıklarına farzen

lakin şimdi anladım, farzetmeye lüzum yok
farzedeceksen zaten git bilfiil kendin sok

sıvazlarken fikimi baktım ne de güzelmiş
az önce pek küçükken şimdi boyuma gelmiş

okşadıkça büyüdü bronzdan bir büst oldu
sarıldım iki elle, benle hemen dost oldu

koskocaman bir anıt, adeta dikili taş
gittikçe göğe doğru uzanıyordu morbaş

kucaklayıp sarıldım abide-i zekere
devrilmesin istedim beşyüzbin sen yere

fakat o an o kaya, o taştan dev heyula
titreyip gümbürdedi, başladı boşalmaya

atmıklar yağmur yağmur üzerime yağarken
dedim işte otuzbir böyle olmalı aslen

otuzbircinin özü kendi barrağındadır
memo, hep aradığın, bil ki başkasındadır...