sözlük yazarlarının itirafları

selam. beni hatırlayan var mı lan harbiden? bi 5-6 sene öncesinin platonik aşığı. içimi nereye döksem, nereye döksem diye diye burayı seçmiştim. allahım ne günler ne günler. her gün buraya bi itiraf kasıyorum. "şöyle seviyorum, böyle hoşlanıyorum" falan. şimdi böyle deyince sanki artık o'ndan hoşlanmıyormuşum gibi geliyo di mi? ahahha işte buna gülerim. o gün nasılsa bugün de öyleyim, yani öyleydim. ta ki iki gün öncesine kadar. o hakkında hayaller kurduğum, o saçını toplayışını aklıma kazıdığım, o gülerken çenesini hafifçe yukarı kaldırışına bayıldığım kız, şimdi başka bir elemanın oldu. ve bunu bana kendisi söylüyor. ne kadar sevmişmiş, kader onların işyerlerini aynı yere çıkarmışmış, çocuk yurtdışındayken kaç ay hasretle yolunu gözlemişmiş falan filan. insan ister istemez üzülüyo be. kızın gitmesine tabii ki üzülüyorum ama fazladan üzüldüğüm bi ton şey var. misal üniversite hayatımı dolu dolu yaşayamamak. çünkü her an aklımda o vardı. o'nu düşünmeden bir saniyem geçmediği için kendimi ne derslere, ne eğlenceye ne de başka bir şeye verebildim. 6 sene içime oturdu o, kalkmadı bi daha. şimdi önüme bakınca koca bi boşluk var. bir şeyler için çabalayabilirim ama kimin için? sabah traş olurken ona güzel gözükmek vardı aklımda, kitap okurken bir iki güzel kelime kaparım da gönlünü çelerim diye düşünüyordum. falan filan.

şimdi elde var sıfır. geçmişler olsun.