yaran uludağ sözlük itirafları

bıgı bıgı

şimdiye kadar utancımdan içimde sır gibi sakladığım bir itirafımı açıklıyorum. bu itiraf benim için bir trajedi, duyanlar için bir komedidir.
bebekliğimden çıkıp yeni yeni dillenmeye başladığımda beğenimi ifade etmek için ''bıgı bıgı'' dermişim. sevdiğim, beğendiğim yiyecekler önüme geldiğinde, bana heyecan veren her olayda ''bıgı bıgı'' sözü ile tepki verirmişim. beni sevmek isteyen; başımı okşayıp beni öpen, oramı buramı çimdikleyip çekiştiren ablalara, teyzelere daha çok bıgılarmışım. onlar da beni ''bıgı bıgı'' diye
severlermiş, ben de coştukça coşarmışım. zamanla büyüyüp geliştim, bugünlere geldim. bıgı bıgı sözünü unutur gibi olmuşsam da beğendiğim coştuğum anlarda istemeden ağzımdan kaçıvermektedir.
geçenlerde güzel mi güzel bir kızla tanıştım. o da benden hoşlanmıştı. ee o kadar da olsun; fizik var, yakışıklılık var, karizma var, para da yetecek kadar... birbirimizi daha da yakından tanımak için bir kafede buluştuk. sohbete başladık. benim açımdan sohbet çok güzel gidiyordu. fakat sohbet ilerledikçe kızın yüzü şekilden şekile giriyor; gözleri fal taşı gibi açılıyor, bana tuhaf tuhaf bakıyordu. bir süre sonra da dayanamayıp ''deli misin sen !'' dedi ve hiç açıklama yapmadan çekip gitti... neye uğradığımı şaşırıp kalmıştım. arkasından bakakaldım. onu incitecek hiçbir söz söylememiştim. tam aksine okuduğum yazarlardan, şairlerden dağarcığımda kalan en güzel sevgi sözcüklerini coşku ile döktürüyordum. coştukça coşmuştum. keşke coşmaz olaydım.
birden beynimde şimşekler çaktı, kızın öfkelenip çekip gitmesinin nedeninin anladım. haklıydı. ah ! benim kopası çocukluk dilim ! meğer kızla konuşurken gözlerinin içine her baktığımda farkında bile olmadan '' bıgı bıgı '' diyormuşum. o da beni yanlış anlamış, zaten böyle bir durumda kim doğru anlardı ki...
ah, beni çocukluğumda bıgı bıgı diye seven, başımı okşayan oramı buramı çimdikleyip çekiştiren kızlar, ablalar, teyzeler...
şimdi bu söz ağzımdan kaçtı diye neden bana deli gözüyle bakıyorsunuz....